เอลิซาเบธกับพวกเดินกันจนแทบหมดแรง เพราะพวกเขาเดินกันติดต่อกันหลายชั่วโมงแล้ว!
มีเกราะป้องกันก็ไม่ต้องกลัวฝุ่นทราย แต่สัตว์ดาราระหว่างทางไม่เคยขาด! ดาวเหมืองแห่งนี้แตกต่างจากที่ฝึกซ้อมเมื่อก่อนจริงๆ...
ยังไงก็พักไม่เต็มอิ่ม! เมื่อคืนทุกคนปรึกษากันแล้ว เลยตัดสินใจเดินตอนกลางคืน จะได้ประหยัดพลังงานที่ใช้ทำความเย็นด้วย
ก็แค่เมื่อกี้เกือบพลาดตกลงไปในทรายดูด... กว่าจะออกมาได้ก็ปาเข้าไปรุ่งสางแล้ว
"ตั้งแคมป์พักที่นี่กันเถอะ เต็นท์รักษาอุณหภูมิคงที่ ตอนเที่ยงทุกคนอย่าออกมานะ ถ้าจำเป็นต้องออกจากเต็นท์จริงๆ ต้องเตรียมตัวป้องกันให้ดี"
พลรบเดี่ยวสองคนเข้าไปในเต็นท์แล้วหลับไปทั้งอย่างนั้น ทั้งวันทั้งคืนพวกเขาเหนื่อยจนหมดแรงไปแล้ว!
เหลียนเซิ่งนั่งข้างๆ เอลิซาเบธ เริ่มง่วงหนัก
"คุณก็เข้าไปพักเถอะ ฉันคนเดียวก็ไหว"
ได้ยินเสียงหัวหน้าทีม เหลียนเซิ่งก็ตบแก้มตัวเอง
"ช่างเถอะ พลังจิตแกร่งแค่ไหนคุณก็ไม่ได้นอนมาทั้งคืนแล้ว... แต่วันนี้เราจะเดินแบบนั้นต่ออีกไม่ได้จริงๆ"
"ตอนนี้ซานโตรินีได้ 329 คะแนนแล้ว รั้งอันดับหนึ่ง เดินทางครบสองวันตามกำหนด
พลังงานหุ่นรบของเราเหลือ 52% ถ้ายังเดินกลางคืนต่อไป แล้วเดินในช่วงที่อากาศไม่ร้อนไม่หนาว ไปถึงวันที่เจ็ดอย่างมั่นคงไม่มีปัญหา
แต่วัลเคอคงได้พลังงานของเป่ยเฉินไปแล้ว..."
เอลิซาเบธจิบน้ำคำเล็กๆ
"แผนที่รอบนี้ใหญ่ โบนัสสามร้อยคะแนนเราต้องเอาให้ได้ ระหว่างทางถ้าหาแหล่งพลังงานเพิ่มไม่ได้... อย่างน้อยก็ต้องรับประกันให้หุ่นรบประคองไปได้เจ็ดวัน"