ชาวซานโตรินีฝ่าสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักเดินทางมาเป็นเวลาสองชั่วโมง ในที่สุดก็พบถ้ำหินที่สามารถรองรับคนสี่คนและเต็นท์สองหลังได้
ตอนนี้ทุกคนตัวเปียกโชกไปหมด ภายนอกดูไม่ต่างจากไก่จุ่มน้ำ ผลัดกันเข้าไปในเต็นท์เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเปียก
ฝนบนดาวเอ้อสุ่ยซิงผสมกับละอองน้ำทะเล มีความเค็มสูง หลังจากเปียกฝนแล้วทุกคนรู้สึกผิวหนังตึง ตาก็แดง ๆ
บนใบหน้าและร่างกายของเอลิซาเบธและเหลียนเซิ่งมีตุ่มเล็ก ๆ ขึ้นไม่น้อย เช็ดแห้งแล้วรู้สึกแสบ ๆ ทาด้วยยาแล้วก็ไม่ได้แย่ลงไปกว่านี้
มาร์กซิมมือสั่น ๆ จุดไฟกองขึ้น ช่วงวินาทีที่ไฟลุกโชนนั้นทุกคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก โชคดีที่ครั้งนี้พาเชื้อเพลิงมาพอ มิเช่นนั้นวันนี้คงลำบากจริง ๆ
สมาชิกทีมพร้อมใจกันขยับเข้าใกล้กองไฟอันอบอุ่นมากขึ้น
หูของมิเจียครึ่งหนึ่งห้อยลงมาบนหัว หลังขนและผมแห้งแล้วพบว่าบางส่วนตกผลึกเป็นเกลือ
วันนี้ผ่านไปช่างน่าอับอายเหลือเกิน...
พวกเธอเคยถูกไล่ล่าขนาดนี้ที่ไหนกัน? หลายครั้งอยากจะไม่สนใจอะไรแล้วเอาโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งปะทะตรง ๆ ให้รู้ผลซะ แต่สติก็บอกเธอว่านี่ไม่ใช่เวลาที่ดีที่สุด หงุดหงิดชะมัด
เอลิซาเบธเอามือถูแขนทั้งสองข้างไม่หยุด การเดินท่ามกลางพายุฝนเป็นเวลาสองชั่วโมงถือเป็นการทดสอบพละกำลังและความอดทนของพวกเธอไม่น้อย อุณหภูมิร่างกายต่ำลง พลังงานก็ถูกใช้ไปเร็วขึ้น
เห็นทุกคนต่างห่อเหี่ยวใจ เธอจึงรีบบอกให้ทุกคนเปิดถุงสารอาหารเหลวดื่มเพื่อเติมพลัง
"อย่างน้อยเราก็สลัดคนของโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งได้แล้ว"