"ชนะแล้ว! พวกเราชนะแล้ว!!!"
"ผู้บัญชาการสุดยอด!!"
หวงเหยียนถูกสามคนโยนตัวขึ้นสูงบนแท่นกลางสนามแข่ง!
"ไม่แปลกใจเลยที่เขาบอกว่าตอนสู้กับเราให้จัดการผู้บัญชาการก่อน! ที่แท้มีผู้บัญชาการมันก็โคตรจะสบายแบบนี้นี่เอง!"
เจียนจิ่งอวี่อุทานออกมาจากใจจริง
ทีมน้อยเพิ่งเคยชนะได้ง่ายขนาดนี้เป็นครั้งแรก! ความรู้สึกที่ไม่ต้องใช้สมองคิดอะไรเลยมันสุดยอดไปจริงๆ!
คราวที่แล้วเขากับจางไหลลาต่างก็พลาดเรื่องนี้ไป...เพราะต่างคิดว่าอีกฝ่ายจะเข้าไปจัดการ เลยปล่อยศัตรูรอดไปหนึ่งตัว......
"เฮ้ย! เด็กๆ เก่งกันเร็วดีนี่นา?"
สมาชิก"กองโจร"ปีนขึ้นมาจากใต้แท่นในที่สุด เดินเข้ามาตรงกลางสนามเพื่อกล่าวคำอำลา
ผู้บัญชาการฝั่งตรงข้ามเดินมาหาพวกเขา
"พวกนายเป็นเด็กฉีหลินจริงๆ น่ะเหรอ? ฉีหลินไม่ใช่สายผลิตนักบังคับหุ่นรบหรือไง?"
"อยู่ปีไหน? พวกเรานับว่าเป็นรุ่นพี่ของพวกนายได้นะ!"
หวังเทียนเวยตั้งการ์ดสูงสุด
"สู้ไม่ไหวแล้วจะมาถลกหนังกันเหรอ? รุ่นพี่แบบนี้ไม่แฟร์เลยนะ!"
"บอกพวกนายไม่ได้!"
เจียนจิ่งอวี่พูดจบก็รีบผลักพวกตัวเองให้เดินกลับไปตามทางเดินเดิมอย่างรวดเร็ว
จางไหลลาหลังจากได้"ล้างแค้นแทนหุ่นรบ"แล้วก็กลับมาเป็นคนเงียบขรึมเหมือนเดิม เดินตามหลังหวังเทียนเวยออกไป
"เก่งนี่หว่า!"
"เก่งอะไร? พวกเราแพ้เด็กนักเรียนตั้งหลายคน! ไม่อายกันบ้างเลยเหรอ......"
"ฮ่าๆๆ พอเถอะ! สมัยเรียนพวกเราก็ไม่ใช่คนเก่งที่สุดอยู่แล้ว แพ้ก็แพ้ไปสิ!"
"เฮ้! อุ้มฉันหน่อย พลังงานถูกหุ่นรบหนักเครื่องนั้นเจาะพัง! เด็กสมัยนี้ใจร้อนจริงๆ!"
ฝั่ง"กองโจร"ให้หุ่นรบหนักอุ้มหุ่นรบกลางลงสนาม