หวังเทียนเวยเพิ่งตัดสินใจส่งแบบร่างออกไปหลังจากปรึกษากับเพื่อนร่วมทีมแล้วเท่านั้น
เหล่าอาจารย์ของฉีหลินปกป้องเธอไว้อย่างดี ข่าวสารทุกอย่างถูกกรองแล้วค่อยบอกเธอ เรื่องที่กองทัพอยากหารือเรื่องหุ่นรบแปรสภาพกับเธอก็แค่พูดผ่าน ๆ ไปครั้งหนึ่ง
แต่พอได้สมองกลแสงมาก็ดี ดูจากข่าวสารและเว็บบอร์ดช่วงนี้ เธอก็พอจะเห็นว่าสถานการณ์คลื่นสัตว์ป่าครั้งนี้ไม่สู้ดีนัก
คุณหวงเคยบอกว่าคนจากกองทัพต้องมาหาเธอเรื่องหุ่นรบแปรสภาพแน่นอน แต่รอมาสามวันแล้วก็ยังเงียบ?
เธอคิดว่าไม่สถานการณ์ร้ายแรงถึงขั้นกองทัพไม่มีเวลามาหาเธอ ก็คงคิดว่าเวลามีจำกัด ต่อให้มีแบบร่างก็ไม่แน่ว่าจะสร้างเสร็จได้เร็ว
แต่แบบร่างของเธอไม่ได้มีแค่เรื่องหุ่นรบแปรสภาพนะ! อย่างกระบอกปืนใหญ่และปืนดาบอเนกประสงค์ของไหลลา หรือเลื่อยดาบของเธอเองก็ใช้งานได้ดีเหมือนกัน!
ข่าวคล้าย ๆ กันที่อัปเดตบนสมองกลแสงอยู่เรื่อย ๆ ทำให้เธอนึกถึงเป่ยหลิวและอี้เส้าพวกนั้นอยู่เสมอ……
วันนี้พอบันทึกการศึกออกมาเธอก็รอไม่ไหวแล้ว คุยกับเพื่อนร่วมทีมสักหน่อยก็ตัดสินใจส่งแบบร่างให้ร้อยตรีหลิงอิงเจ๋อที่ประจำอยู่ที่ดาวคาเช่อเล่อ คอยช่วยพวกเธอกำจัดสัตว์ดารา
แค่ตอนพิมพ์ไปครึ่งทางดันถูกเจ้านั่นอย่างหวังไคอวี่เห็นเข้า เขายืนยันหนักแน่นให้เติมชื่อโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งของพวกเขาลงไปในประโยคสุดท้าย แล้วเรื่องก็เลยบานปลาย ทุกโรงเรียนทหารพากันส่งเสียงเรียกร้องให้ใส่ชื่อตัวเองลงไปด้วย!
จะใส่ก็ใส่สิ……หลังส่งข้อมูลออกไป ไม่ว่าเจ้าหน้าที่ความปลอดภัย เหล่าทหารที่ประจำดาวคาเช่อเล่อ หรือนักเรียนโรงเรียนทหารอื่น ๆ สายตาที่มองเธอล้วนประหลาด ๆ ทั้งนั้น