ชายหนุ่มหนวดเคราเห็นคนที่พูดเป็นเด็กสาวอายุน้อย ก็เดาได้ว่าน่าจะเป็นเพื่อนร่วมชั้นของมนุษย์กึ่งสัตว์ตระกูลหมี
ที่เอาผมมาทรงแบบนั้นได้ ถ้าไม่ใช่บ้าหรือไม่ก็มีทุนที่พอจะบ้าได้...
พอถูกจับได้ก็ไม่โกรธ แค่"เหอะ"เสียงหนึ่ง
"ฉันก็เพื่อเพื่อนร่วมชั้นคนนี้แหละ! ปีหนึ่งไม่เรียนหนังสือให้ดี จะไปแข่งชิงรางวัลอะไรกัน?
เอาเป็นว่า พี่โอนให้อีกหนึ่งร้อยเหรียญดาว ก็ถือว่าซื้อสารอาหารเหลวให้นายดื่ม!"
"...ไม่ต้องแล้ว"
จางไหลลาก้มหน้า มองไม่เห็นสีหน้า
ที่เธอขาดไม่ใช่ห้าร้อยหกร้อยเหรียญดาว แต่ทีมตอนนี้ไม่ยอมพาเธอไปแข่งต่อแล้ว แผนการพังหมด...
"จะเอาก็เอา ไม่เอาก็ช่าง!"
ชายหนุ่มหนวดเคราพาอีกสองคนเดินจากไป
บนดาวซัวโม่มีโรงเรียนทหารฉีหลินอยู่ที่เดียว! พวกเขาก็ไม่กล้าทำร้ายนักเรียนจริง ๆ หรอก!
สิ่งที่ตัวเองทำถึงจะไม่เข้าท่านัก แต่ก็ไม่มีทางให้ใครจับผิดได้!
ก็แบ่งเงินให้เธอแล้วไม่ใช่หรือไง เด็กสาวมนุษย์กึ่งสัตว์คนนั้นยังไงก็ต้องยอมรับ ถือว่าสอนให้เธอรู้จักสังคมก่อนเวลาอันควรก็แล้วกัน!
จางไหลลารู้ดีว่าต่อให้พูดกับพวกเขาก็พูดไม่รู้เรื่อง พวกนักเลงพวกนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำแบบนี้แน่นอน...
ส่วนหวังเทียนเวยกลับอยากรู้มากกว่าว่าทำไมเด็กดีเด่นประจำคลาสเออย่างไหลลาถึงมาประกวดต่อสู้ได้
ถึงแม้จากภายนอกจะดูเหมือนเขตหลิงเจี๋ยอารีน่าค่อนข้างเป็นทางการ... แต่เท่าที่เธอรู้ นอกเสียจากนักแข่งขันอาชีพ พวกนักเรียนโรงเรียนทหารอย่างพวกเธอมาที่นี่ ก็ไม่ต่างอะไรกับการชกใต้ดินเท่าไหร่...