หุ่นรบของหวงเหยียนประกอบเสร็จในที่สุด ภายใต้การเร่งเร้าของหวังเทียนเวย เขาขึ้นไปลองขับดู แล้วรู้สึกเหมือนจะถนัดมือกว่าเดิมเสียอีก?
“ยังไม่ได้เปลี่ยนอุปกรณ์ แค่ปรับพารามิเตอร์ไปไม่กี่จุด ลองดูสิว่าเทียบกับเมื่อก่อนแล้วอันไหนใช้ดีกว่ากัน? มีตรงไหนที่ไม่คุ้นมือไหม?”
หวงเหยียนบังคับหุ่นรบทำท่าทางชุดหนึ่ง
“ดีมาก ไม่มีตรงไหนไม่คุ้นมือ”
“งั้นก็ดี ลงมาได้แล้ว!”
เจียนจิ่งอวี่ถามอย่างอดใจรอไม่ไหว
“พี่ม้า! หุ่นรบระดับเอของพวกเขาสองคนเริ่มทำได้หรือยัง!?”
“ไม่ต้องรีบ สองวันนี้ยังมีวิชาเลือกเสรีระดับเอให้แอบเข้าไปเรียนอีกตั้งหลายวิชา!
หัวหน้านักบังคับหุ่นรบของเขตทหารที่เก้าคนนั้นก็ให้แรงบันดาลใจฉันเยอะมาก! รอฉันปรับแบบอีกหน่อย ฉันจะวาดแบบหุ่นของนายใหม่อีกฉบับด้วย”
หลังจากวันนั้น เป่ยหลิวก็ส่งข้อความมาคุยเรื่องหุ่นรบกับเธอเป็นครั้งคราว
หัวหน้านักบังคับหุ่นรบนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ! แค่พูดไม่กี่คำก็ชี้จุดสำคัญได้ แถมตัวเธอเองยังเป็นนักบังคับหุ่นรบที่สร้างหุ่นรบข้ามระดับได้ด้วย!
ตอนอยู่ในสนามแข่งมัวแต่ดูหุ่นรบของเธอ ไม่คิดเลยว่าเธอจะเก่งขนาดนี้!
ตอนนี้ไม่ใช่แค่เรื่องหุ่นรบข้ามระดับเท่านั้น วัสดุบางอย่างที่โรงเรียนไม่แนะนำให้ใช้หรือหายาก ก็ถามเธอได้โดยตรง! เหมือนมีอาจารย์เพิ่มมาอีกคนเลย!
เธอยิ่งมั่นใจในการทำหุ่นรบระดับเอสให้เจียนจิ่งอวี่มากขึ้น!
“ได้ หุ่นรบเป็นเรื่องที่ประมาทไม่ได้จริงๆ แต่เธอคิดจะเริ่มทำอุปกรณ์ระดับเอสเมื่อไหร่?”
หวังเทียนเวยเลื่อนระดับขึ้นเป็นระดับเอ คนที่ดีใจที่สุดรองจากตัวเธอเองแล้วก็คงเป็นเจียนจิ่งอวี่! เขารู้สึกมาตลอดว่าตัวเองใกล้จะได้หุ่นรบระดับเอสสองเท่าแล้ว!