ท่านพ่อและท่านแม่ไม่ได้มาคนเดียว ยานยังพาหมอประจำตัวและผู้ช่วยของครอบครัวมาด้วย
หลังจากดูรายงานการตรวจของหวังเทียนเวยแล้ว หมอหลินเอาอุปกรณ์คล้ายหมวกนิรภัยคลุมหัวเธอแล้วสแกนทั้งตัว
"พลังจิตของคุณหนูเสถียรที่ระดับเอแล้ว ตรงกับรายงาน ไม่มีอาการแทรกซ้อน ยินดีด้วย!"
พ่อแม่สองคนวางใจลงแทบจะทันที
"ฮือๆๆ! ลูกเอ๋ย เจ้าลำบากมาก!"
เฉิงอินฟังผลทันทีก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่!
ตาของหวังอี้ก็แดงก่ำ
เพิ่งมาดาวซัวโม่ได้นานแค่ไหน? พลังจิตของลูกถึงขั้นอัปเกรดแล้ว?
ทั้งสองคนไม่ได้ทำอะไรเลย ทั้งหมดเป็นผลจากความพยายามของเทียนเวยเอง...
"แม่ อย่าร้องไห้สิ นี่มันเรื่องดีไม่ใช่เหรอ!"
อันที่จริงหวังเทียนเวยรู้สึกได้ว่าพลังจิตของตัวเองช่วงนี้ดูจะเพิ่มขึ้นบ้าง
เพราะช่วงที่เพิ่งข้ามมิติมา เธอมักรู้สึกว่าสมองหนึ่งใบแบกรับความทรงจำสองชุดไม่ค่อยไหว...
พอมาเป็นนักบังคับหุ่นรบที่ฉีหลิน ช่วงเปิดเรียนใหม่ต้องตามบทเรียนทั้งหมดให้ทันก็ทรมานมากจริงๆ! ข้อมูลทุกอย่างเป็นเรื่องใหม่สำหรับเธอล้วนๆ! ไม่ใช่แค่การเรียน ความรู้พื้นฐานทั่วไปก็ต้องหาเวลามาเติมเต็ม
แต่พอค่อยๆ เรียนจนเข้าใจถ่องแท้ เธอกลับรู้สึกว่าสมองตัวเองใช้งานได้คล่องขึ้นเรื่อยๆ! ความจำก็ดีจนน่าตกใจ ไม่ว่าจะบทเรียนหรือชีวิตประจำวันก็คล่องตัวไปหมด!
แถมช่วงนี้เธอสร้างหุ่นรบตัวแรกของตัวเองสำเร็จ ยังผลิตชิ้นส่วนระดับเอทุกวัน พลังจิตก็ทนทานได้นานขึ้นเรื่อยๆ!
แต่เธอคิดมาตลอดว่านี่เป็นแค่การปรับตัวเข้ากับสมองใหม่ได้ดี... ไม่คิดเลยว่านี่จะเป็นลางของการเลื่อนขั้น!