"คุณหวง! ห้างใหญ่บนดาวคาเลนน่าเดินมาก! ข้างในมีของเพียบ! ดูสิพวกเราซื้ออะไรมา!?"
เจียนจิ่งอวี่กับหวังเทียนเวยพอเดินกลับมาก็ตั้งหน้าตั้งตาโชว์ "ของที่ระลึก" ของตัวเองทันที
หวงเหยียนกับจางฉีสุ่ยมองทั้งสองคนหยิบของออกมาทีละอย่างๆ จนพื้นแทบจะวางไม่ไหว!
คนหนึ่งอ้าปากค้างด้วยความตกใจ อีกคนค่อยๆ หรี่ตาลง
"หวังเทียนเวย ลูกแพร์แช่แข็ง ลูกพีชแช่แข็ง ลูกพลับแช่แข็งกองนั้นน่ะ จะกินไปจนถึงปีหน้าเลยเหรอ?"
"ของพวกนี้มีขายแค่บนดาวคาเลน! คิดดูสิ ต่อไปเราฝึกในทะเลทรายบนดาวซัวโม่เสร็จ ได้กินลูกแพร์แช่แข็งเย็นๆ สักลูกมันจะฟินขนาดไหน!"
"แต่ตอนนี้เป็นฤดูหนาวนะ แล้วเราก็ต้องไปแข่งที่ดาวเทียนซูอีก! ที่นั่นก็ฤดูหนาวเหมือนกัน!"
"เก็บไว้ในปุ่มมิติก่อนก็ได้นี่นา..."
"เฮ้อ... เอ็งจะเลิกนิสัยกักตุนของกินได้เมื่อไหร่กันแน่?"
พูดจบก็หันไปมองอีกคนหนึ่ง
"แล้วก็เอ็งนี่แหละ เจียนจิ่งอวี่! กล่องใหญ่บ้างเล็กบ้างกองนั้น... เอ็งควรมีคำอธิบายที่สมเหตุสมผลหน่อยนะ"
"นี่มันพลุไฟนะคุณหวง! โรแมนติกจะตาย! คืนนี้เราจุดพลุกันได้เลย!"
เจียนจิ่งอวี่มั่นใจเต็มร้อย!
เขาไม่เหมือนพี่ม้าหรอก! ของที่เขาซื้อล้วนเป็นของที่มีคุณค่าทางจิตใจทั้งนั้น!
จางไหลลาจูงมือจางเสวี่ยลี่ยืนอยู่ห่างๆ พอหวงเหยียนหันมามองก็รีบอธิบายทันที
"ฉันเตือนแล้วนะ แต่พอทั้งสองคนเข้าไปในห้างก็เหมือนเสียสติ...คุณไม่อยู่ ฉันคนเดียวเหนี่ยวไว้จริงๆ ไม่ไหว"