ที่บ้านของจางไหลลา สี่คนได้พักผ่อนอย่างเต็มที่! ทั้งร่างกายและจิตใจต่างรู้สึกเหมือนได้กลับมาเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังอีกครั้ง!
ก่อนจะจากไป คริสตินยัดเนื้อแห้งใส่ให้หวังเทียนเวยเต็มกล่องใหญ่!
"ออกไปข้างนอกอย่าปล่อยให้หิวนะ! อย่าเอาแต่แข่งอย่างเดียว ต้องดูแลร่างกายตัวเองด้วย..."
"รู้แล้วค่ะคุณป้า! พอพวกเราได้แชมป์แล้วจะกลับมาหาคุณป้ากับคุณลุง!"
"ความปลอดภัยสำคัญที่สุด!"
เจียนจิ่งอวี่นั่งยองๆ ให้สายตาอยู่ระดับเดียวกับมนุษย์กึ่งสัตว์ตัวน้อย
"เสวี่ยลี่กำลังจะขึ้นชั้นประถมแล้วนะ ต่อไปจะได้เจอเพื่อนๆ ใหม่ๆ เยอะเลย! อย่าลืมดูถ่ายทอดสดล่ะ!"
จางเสวี่ยลี่ตาแดงๆ กอดขาพี่สาวไว้แน่นด้วยความไม่อยากจาก
"อื้ม... หนูจะต้องเป็นนักบังคับปืนใหญ่สายลับเดี่ยวที่เก่งเหมือนพี่สาวให้ได้! อีกสองปีจะได้ไปเรียนที่ฉีหลินพร้อมกับพี่ๆ!"
เจียนจิ่งอวี่ได้ยินแล้วหัวเราะลั่น
"ฮ่าๆๆๆ~ ได้เลย!"
จางไหลลาอุ้มน้องสาวขึ้นมา
"ต่อไปหนูจะต้องเป็นพลรบเดี่ยวที่เก่งกว่าพี่สาวแน่นอน!"
เสี่ยวเสวี่ยลี่กอดคอพี่สาว น้ำเสียงนุ่มนวล
"พี่สาวต่างหากที่เก่งที่สุด"
จนกระทั่งออกมาถึงหน้าประตูใหญ่ คริสตินถึงได้รับตัวลูกสาวคนเล็กไปอุ้ม
"อย่าแบกความกดดันมากนัก ทำดีที่สุดก็พอ ไม่ว่าจะได้อันดับไหน พ่อกับแม่ก็ภูมิใจในตัวหนู!"
จางฉีสุ่ยก็พูดกับหวงเหยียนและคนอื่นๆ ด้วย
"ใช่ พวกเธอก็เหมือนกัน! พอหน้าร้อนค่อยมาเล่นกันใหม่ ลุงกับป้าจะได้ต้อนรับพวกเธออย่างดี!"
หลังจากลา famille ของจางไหลลาแล้ว สี่คนก็ออกเดินทางกลับในที่สุด