เสิ่นจืออินและตู๋กูหลีเจอเสิ่นหนานเยียนตอนที่ แน่นอนว่าไม่ผิดคาด เธอกำลังอวดพวกเพื่อนสาวคนสนิทอยู่
การอวดว่าตัวเองมีผู้ชายทั้งรวยทั้งหล่อให้เพื่อนสาวฟัง ก็เป็นความสนุกอย่างหนึ่งเวลาผู้หญิงมารวมตัวกัน
“หล่อใช่เล่น แล้วเธอจะคิดยังไงกับเขาต่อล่ะ”
เสิ่นหนานเยียนใช้เข็มเย็บผ้าบนเสื้อผ้า “รอดูท่าทีก่อน”
“โอ๊ย ยังจะรอดูอีก เห็นเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้แล้วนะ อย่ามาบอกนะว่านี่ตัดให้ตัวเอง มันใช่เสื้อเธอเหรอ”
เสิ่นหนานเยียนปากแข็ง “แล้วทำไมจะไม่ใช่ล่ะ ฉันใส่เสื้อผู้ชายก็เท่ดี”
“หึหึ... ใส่ได้เหรอ หรือว่าเผลอตัดไซส์ใหญ่เกินไปเองล่ะ หืม”
เสิ่นหนานเยียนงึมงำ ไม่ยอมรับเด็ดขาด
“เมีย”
เสียงประหลาดใจดังขึ้น เสิ่นหนานเยียนแทบจะรีบซ่อนเสื้อที่กำลังเย็บอยู่
แต่ตู๋กูหลีมาถึงข้างตัวเธอแล้ว รวบตัวเธอมากอดทันที
ตอนกอดก็สะดุ้งนิดนึง เมียเขาถึงจะยังหอมนุ่มเหมือนเดิม แต่ตัวเย็นไปหน่อย
“ผมรู้ว่าในใจคุณยังมีผมอยู่ ก่อนหน้านี้แค่งอนเอง”