ผ่านไปอีกไม่กี่วัน เสิ่นจืออินก็ได้ยินข่าวว่าเสิ่นชิงลาออกจากโรงเรียนแล้ว
สองวันนี้มีคนโทรเข้ามือถือเธอไม่หยุด คิดก็รู้ว่าเป็นคนตระกูลเสิ่น
เธอไม่อยากรับ เลยเปลี่ยนซิมใหม่ซะเลย ในที่สุดก็เงียบสงบ
หลังจากนั้นก็เกือบจะเป็นทั้งโรงเรียนและบ้านของคุณหยวนสองหัวไปมา พอเลิกเรียนรถคุณหยวนก็มารับไป ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนนับตั้งแต่วันงานฉลองโรงเรียนก็ยิ่งคลุมเครือขึ้นเรื่อย ๆ
ที่น่าสนใจคือ ตั้งแต่วันงานฉลองที่ออกหน้าตบเสิ่นชิงกับซุนหยุนเฮ่าไป กระดานสารภาพรักในฟอรัมโรงเรียนก็มีคนมาสารภาพรักเธอทุกวันไม่ขาด ผู้ชายนี่ข้ามไปก็แล้วไป ยังมีผู้หญิงอีก
วันนี้เสิ่นจืออินกลับมา ก็เห็นจวินเยวียนเต็มไปด้วยไออาฆาตนั่งกดหน้าจอมือถือปู้ ๆ ๆ แล้วโทรไปหาโรงเรียน น่าจะเป็นผอ.ฝ่ายปกครองหรือไม่ก็ผู้อำนวยการ จะให้ปิดกระดานสารภาพรักของฟอรัมโรงเรียน
คุณหยวนเข้ามาดูฟอรัมโรงเรียนก็เพราะกระทู้คนฟินจิ้นเขากับเสิ่นจืออินนั่นแหละ มองดูคนข้างล่างคอมเมนต์ว่าเหมาะสมกัน เขาแทบอยากให้พวกนั้นพูดมากกว่านี้
ใครจะไปคิดว่าจะไปเจอกระดานสารภาพรัก
ของตัวเองก็ข้ามไป เขาเห็นของเสิ่นจืออิน ก็เปรี้ยวขึ้นมาทันที
"นักเรียนโรงเรียนนี้จะไปเรียนหนังสือไม่ใช่ไปหาคู่รักกัน ดูไอ้กระดานสารภาพรักพัง ๆ นั่นสิ ไร้ระเบียบสิ้นดี เราว่าพวกมันว่างเกินไปแล้วแหละ การบ้าน วิชาเรียน อะไร ๆ ก็เพิ่มให้หมด!"
เสิ่นจืออินมองคุณหยวนที่เดือดดาล ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
คุณหยวนถึงได้รู้ว่าเธอกลับมาแล้ว วางสายโทรศัพท์ทันที ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"กลับมาแล้ว เอาขนมหรือชานม หรือน้ำผลไม้ดี? ในครัวเตรียมไว้ให้หมดแล้ว"
เสิ่นจืออินเดินเข้าไป ระยะห่างของทั้งคู่ใกล้กันมาก
สายตาคุณหยวนตกลงบนใบหน้าเธอ แล้วก็ลอยไปลอยมาเหมือนไม่กล้ามอง
"คุณหยวน ถามอะไรหน่อย"
"ถามมาเถอะ"
"นายชอบฉันรึเปล่า?"
คุณหยวน: !!!
มังกรเฒ่าที่เป็นมังกรโสดตั้งแต่เกิดจนถึงเดี๋ยวนี้ ใบหน้าแดงก่ำทันที แม้แต่คอและหูก็แดงตามไปด้วย
"ใช่!"
พอตอบเสียงดังเสร็จ เขาก็วิ่งหนีไปอย่างลนลาน
เสิ่นจืออิน: …………