นอกจากการตื่นขึ้นของกู่เตียวแล้ว การตื่นของสัตว์ในตำนานตัวอื่นก็ไม่ใช่เรื่องแย่ไปเสียทั้งหมด
สัตว์บางตัวเมื่อพูดคุยกันแล้วก็ยอมร่วมมือ บางตัวแม้ไม่เลือกที่จะร่วมมือ แต่ก็ไม่คิดต่อต้านมนุษย์
ดังที่วิถีแห่งสวรรค์กล่าวไว้ พื้นที่ที่ดาวโลกสามารถใช้ดำรงชีวิตนั้นมีจำกัด สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่ตื่นขึ้นมามากขึ้นไม่เพียงแต่เบียดเบียนพื้นที่ของมนุษย์เท่านั้น ที่สำคัญคือพวกมันบางตัวเป็นศัตรูกันโดยกำเนิด
ความเกลียดชังนี้ฝังลึกอยู่ในสายเลือด
เจอกันเมื่อไรต้องสู้กัน แต่เมื่อพวกมันสู้กัน ความเสียหายที่เกิดกับดาวโลกนั้นมหาศาล
“แดนลับกำลังจะเปิดอีกแล้ว คราวนี้ไม่รู้จะมีสัตว์ต่างถิ่นออกมาจากที่นั่นอีกหรือเปล่า”
ภายใต้สภาพแวดล้อมที่กดดันเช่นนี้ ระดับบำเพ็ญของเสิ่นจืออินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว คนอื่นเองก็ไม่ได้เติบโตช้า
สำหรับแดนลับครั้งนี้ ทั้งเสิ่นจืออินและหลาน ๆ ของนางต่างก็เข้าร่วม
เพราะก่อนที่แดนลับจะเปิดหนึ่งวัน เสิ่นจืออินฝัน
แดนลับครั้งนี้อาจเกี่ยวข้องกับอนาคตของดาวโลก
ก่อนเข้าสู่แดนลับ จวินเยวียนให้ของสิ่งหนึ่งแก่นาง
มันคือเรือเหาะลำหนึ่ง
“ยานบินเหรอ?”
“อืม เรือทะลวงมิติ ถึงเวลาจำเป็นต้องใช้ค่อยเอามาใช้ละกัน”
ตอนนั้นเสิ่นจืออินยังไม่เข้าใจความหมายของคำพูดนี้ ได้แต่ทึ่งในความสามารถของเรือทะลวงมิติที่สามารถทะลวงผ่านต่างมิติได้
จนกระทั่ง... ในแดนลับครั้งนี้ พวกเขาพบกับสัตว์ในตำนานเข้า และยังสองตัวอีกด้วย