ซ่งหนานเฟิงถูกเสิ่นจืออินเตะปลิวลอยออกไป
ด้วยความเร็วที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ไปติดอยู่บนต้นไม้เรียบร้อย
ด้านล่างมีเหล่าศิษย์น้อยร้องไห้ฟูมฟาย
"อาจารย์อา ท่านทำแบบนี้ทำไมกัน ถึงท่านจะคิดว่าท่านไท่ซ่างจ่างเหล่าเอาชนะนางได้ แต่ตอนนี้ท่านไท่ซ่างจ่างเหล่าก็ไม่ได้อยู่ที่นี่นะขอรับ"
เจ้าระดับขั้นสร้างฐานไปท้ารบขั้นจิตสัมผัส กล้าดียังไงกัน
หลังจากเสิ่นจืออินจัดการไอ้โง่ไปหนึ่งตัว เธอก็ไปสอบถามสถานการณ์ของกู่เตียวกับเหล่าหลานเขย
กวาดสายตามองรอบหนึ่ง หมู่บ้านนี้พัฒนาได้ดีทีเดียว ถ้าไม่มีกู่เตียวมาทำลายล่ะก็ ของที่ขึ้นในภูเขาในไร่นาคงขายได้เงินไม่น้อยเลยล่ะ เพราะล้วนเป็นรายได้ที่ชาวนาลงแรงลงใจไป
แต่เคราะห์ร้ายที่ถูกกู่เตียวหมายตาเอา
เพราะการฟื้นคืนของปราณวิญญาณ ในหมู่บ้านก็เกิดการเปลี่ยนแปลงไม่น้อย
ตอนนี้ผู้คนจำนวนมากหวนกลับคืนสู่ไร่นา โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้มีการค้นคว้าปุ๋ยชนิดหนึ่งออกมาได้ สามารถปลูกพืชพันธุ์คุณภาพดีและผักในโลกแห่งความจริงได้
ยิ่งไปกว่านั้น หากใช้ปุ๋ยไปนาน ๆ แล้วยอมเสียเงินซื้อหินวิญญาณให้คนมาช่วยตั้งค่ายกล ก็จะสามารถยกระดับที่ดินในความจริงให้เป็นที่ดินวิญญาณระดับต่ำได้เหมือนในเกม
นี่ก็จะเป็นที่ดินของพวกเขาเองอย่างแท้จริง ของที่ปลูกขึ้นได้ยังขายได้ราคาดีอีกด้วย
ดังนั้นผู้คนในหมู่บ้านจึงหลงรักการทำไร่และการฝึกกาย
ต่อให้อายุมากแล้ว ตอนนี้ก็ดูร่างกายแข็งแรงมาก
มองผ่าน ๆ ไป มีแต่คนหนุ่มสาวและวัยกลางคนที่กล้ามเนื้อแน่นเปรี๊ยะ น่าทึ่งมาก
ไร่นาที่ถูกดูแลจัดการอย่างเป็นระเบียบก็ดูน่าทึ่ง แต่บางส่วนถูกทำลายไปแล้ว