หลินเฟิงจัดร่างหญิงสาวให้นอนราบ วางมือทั้งสองข้างซ้อนกัน เลี่ยงบริเวณหน้าอกที่นูนสูง แล้วกดลงตรงกลางอก เริ่มทำการกดหน้าอก
โจรภูเขากว่าสิบคนล้อมเขาไว้ ต่างอ้าปากตาเบิกกว้าง จ้องมองการกระทำของหลินเฟิงอย่างกระวนกระวาย
หลินเฟิงกดหน้าอกไปพลาง ครุ่นคิดไปพลาง
กดหน้าอกอย่างเดียวเกรงว่าจะไม่ได้ผล ทางที่ดีควรช่วยหายใจด้วย คนจึงจะฟื้นเร็วขึ้น
แต่มีชายฉกรรจ์สิบกว่าคนล้อมอยู่ตรงหน้า จะให้เขาช่วยหายใจให้หญิงสาวผู้นี้หรือ?
แค่คิดก็ดูจะทำได้ยากแล้ว
คนที่รู้ย่อมไม่เป็นไร แต่หากไม่รู้ว่านี่คือการช่วยชีวิต ก็คงยอมรับการกระทำเช่นนี้ไม่ได้
แน่นอนว่าหลินเฟิงมั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่า ในที่แห่งนี้ไม่มีผู้ใดรู้จักวิธีช่วยหายใจ
เขากดหน้าอกไปพลาง ขยับแขนของหญิงสาวเป็นครั้งคราวไปพลาง ขณะเดียวกันก็ครุ่นคิดหาวิธีแก้ปัญหา
ผ่านไปสิบกว่าลมหายใจ การกดหน้าอกครบหนึ่งชุดแล้ว ถึงคราวช่วยหายใจ หลินเฟิงยังคิดหาวิธีที่เหมาะสมไม่ออก จึงจำต้องหยุดมือชั่วครู่
“ทุกท่าน ต่อจากนี้ข้าจำเป็นต้องถ่ายทอดลมหายใจเซียนให้แม่นางผู้นี้ นางจึงจะฟื้นขึ้นมาโดยเร็ว”
ชายวัยกลางคนถามอย่างฉงน “ท่านอาจารย์ฝึกวิชาภายในมาหรือ?”
“หาใช่ไม่ เป็นเพราะอาจารย์ของข้าเคยสอนวิธีช่วยชีวิตผู้คนไว้บ้าง วิธีนี้สืบทอดมาจากเซียน เป็นเคล็ดลับที่สำนักไม่ถ่ายทอดให้คนนอก หากเรียนรู้วิธีนี้ได้ ก็สามารถชุบชีวิตคนตายและทำให้กระดูกขาวกลับคืนเป็นเนื้อได้”
ทุกคนตกตะลึงจนตาค้าง ภาพลักษณ์ของหลินเฟิงพลันดูสูงส่งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
สวี่ชีร้อนใจ โบกมือกล่าวว่า “รีบลงมือเถิด ท่านอาจารย์ถ่ายทอดลมหายใจได้ตามสะดวก”