อัตสึมิ อากิยามะออกคำสั่งรวบรวมกำลัง เตรียมถอนกลับไปยังเมืองฝูหนิง
เมื่อถูกอีกฝ่ายจับไต๋ได้แล้ว หากยังรั้งอยู่ที่นี่ต่อไปก็มีแต่จะชวนให้ผู้คนหัวเราะเยาะ มิสู้กลับไปคิดหาหนทางใหม่จะดีกว่า
เมื่อคำสั่งของนางถ่ายทอดลงไป รอบท่าเรืออำเภอปู้โข่วก็มีทหารโจรสลัดนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมา เริ่มมุ่งหน้ามารวมตัวกันตรงกลาง
แม้แต่บนเรือทะเลหลายสิบลำที่จอดเทียบท่าอยู่ ก็ยังมีทหารโจรสลัดปรากฏตัวขึ้นมากมาย พวกเขาล้วนเป็นกำลังซุ่มโจมตีที่ซ่อนอยู่บนเรือ คอยศัตรูมาจุดไฟเผาเรือ
พวกเขาซ่อนตัวอยู่บนเรือและในทุ่งนาตลอดทั้งคืน ไม่กล้าหลับตาแม้แต่น้อย ผู้ใดกล้าประมาทเลินเล่อ ดาบของแม่ทัพก็เฉียบคมพอจะปลิดชีพได้
เหล่าทหารเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง ครั้นได้ยินคำสั่งต่างก็ถอนหายใจโล่งอก ก้มหน้าก้มตาวิ่งไปยังจุดรวมพลของตน
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอัตสึมิ อากิยามะคิดไปเอง หรือเพราะภารกิจล้มเหลว แววตาของแม่ทัพใต้บัญชาหลายคนที่มองนางก็เปลี่ยนไป
พวกเขาไม่เกรงกลัวนางดังเช่นก่อน ทว่าในความหวาดหวั่นกลับเจือแววเย้ยหยันอยู่เล็กน้อย
อัตสึมิ อากิยามะรู้สึกหม่นหมอง หัวใจที่บีบรัดราวกับถูกใครกำไว้แน่น ทำให้นางอึดอัดและอ่อนแรงเป็นระลอก
กำลังพลที่นี่ยังรวมตัวกันไม่ครบ ก็มีทหารม้าสอดแนมมารายงาน
ค่ายทหารทางตะวันตกใต้เมืองฝูหนิงถูกกองทัพเจิ้นซีตีแตกแล้ว
ส่วนค่ายทางเหนือของเมืองฝูหนิงกำลังถูกกองทัพเจิ้นซีโจมตี
อัตสึมิ อากิยามะไม่สนใจอาการเวียนศีรษะพร่ามัว รีบออกคำสั่งทันที ให้แบ่งทัพเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งมุ่งหน้าไปทางเหนือของเมืองฝูหนิง อีกส่วนเคลื่อนไปทางตะวันตกของเมือง
ส่วนนางเองก็นำกำลังส่วนหนึ่งมุ่งไปยังตะวันตกของเมืองฝูหนิง