เขาสังหารนายทหารองครักษ์หลวงไปสิบเจ็ดคน และประหารแม่ทัพเจิ้นจวินไปหนึ่งคน
หลินเฟิงนับว่าตั้งหลักในกองทหารองครักษ์หลวงได้มั่นคงแล้ว
เมืองซ่างหลิน
ไป๋เยว่ซีกับหงเซียวถูกขังอยู่ในเรือนที่ล้อมรอบด้วยรั้วเหล็ก ผ่านมาแล้วสามวัน
ตลอดสามวันนี้ ไม่ว่าพวกนางจะร้องเรียกอย่างไร ก็ไม่มีใครเข้ามาสนใจ
สามวันเต็มที่ทั้งสองไม่ได้แตะน้ำหรืออาหาร จนหมดเรี่ยวแรงแม้แต่จะเอ่ยปาก
ริมฝีปากแห้งแตกเป็นขุย
ไป๋เยว่ซีไม่ยินยอม ในมือยังมีสมาชิกสมาคมผ้าโพกหัวดำนับพันนับหมื่น ทั้งยังมีที่ยืนต่อหน้าอ๋องฝู
หากอ๋องฝูขึ้นครองราชย์ได้สำเร็จ สมาคมผ้าโพกหัวดำของนางก็จะมีความชอบในการสถาปนาราชวงศ์
เมื่อได้เผชิญหน้ากับหญิงชั่วผู้นั้นอีกครา นางต้องล้างแค้นเรื่องที่ถูกวางแผนทำร้ายในปีนั้นให้ได้
ไป๋เยว่ซีรู้ดีว่าเหตุใดวันนั้นเหมียวฉางเฟิงจึงบังเอิญผ่านมาช่วยนางไว้
ทั้งหมดเป็นเพราะอ๋องฝูจัดการไว้ ทั้งสองเพียงไม่เอ่ยปากเปิดโปงกันเท่านั้น
ความรู้สึกที่อ๋องฝูมีต่อนางยังคงอยู่ ทว่ายามนี้นางกลับกำลังจะถูกบุตรสาวแท้ ๆ อดอาหารจนตาย
นางจะหลุดพ้นจากที่นี่ได้อย่างไร
เมื่อเทียบกับความกระวนกระวายของไป๋เยว่ซี หงเซียวกลับสงบนิ่งกว่ามาก
นางก่อกรรมไว้หนักหนา สังหารผู้คนไปไม่รู้เท่าไร หากไป๋เยว่ซีไม่ช่วยไว้ บางทีคงถูกองค์กรของตนกำจัดไปนานแล้ว
ต่อให้รอดชีวิต ช่วงครึ่งหลังของชีวิตก็คงต้องหลบเร้นอยู่ในหุบเขาลึก หรือไม่ก็ถูกผู้อื่นสังหาร
ยามนี้แทบไม่เหลือความหวังที่จะมีชีวิตรอดแล้ว
อีกทั้งนางยังมองออกแล้วว่า แม้องค์กรมืดฟ้ามัวดินกับสมาคมผ้าโพกหัวดำจะดูแตกต่างกันมากภายนอก