ท่าเรือน้ำลึกทั้งสามแห่งนี้ มีอยู่แห่งหนึ่งเป็นท่าเรือทหาร ส่วนอีกสองแห่งเป็นท่าเรือพาณิชย์
ท่าเรือน้ำลึกทั้งสามแห่งล้วนติดตั้งป้อมปืนใหญ่
บนป้อมแต่ละแห่งมีปืนใหญ่หนักประจำอยู่ยี่สิบกระบอก ระยะยิงไกลถึงราวสี่ลี้ นับเป็นอาวุธสำคัญที่ตระกูลโทกุงาวะใช้ควบคุมท่าเรือ
ในท่าเรือน้ำลึกทางทหารแห่งหนึ่ง มีเรือรบจอดทอดสมออยู่สามสิบลำ ทั้งยังมีเรือรบขนาดเล็กและเรือเร็วอีกนับไม่ถ้วน
สิ่งเหล่านี้คือหลักประกันที่ทำให้ตระกูลโทกุงาวะสามารถรักษาคาชิมะไว้ได้
เมื่อกองเรือกองทัพเจิ้นซีแล่นมาถึงระยะห่างจากท่าเรือแปดสิบลี้ เรือรบหนักสามสิบลำของตระกูลโทกุงาวะก็ถูกนำออกจากท่าเรือทั้งหมด ตั้งแนวสกัดรับศึกบนผืนน้ำ ห่างจากคาชิมะสี่สิบลี้
โทกุงาวะ เซโงะจดจำรายงานของโทกุงาวะ โยตะได้ดี จึงรู้ถึงความร้ายกาจของเรือรบกองทัพเจิ้นซี ครั้งก่อนโทกุงาวะ โยตะนำเรือรบเจ็ดแปดสิบลำออกไป ยังพ่ายแพ้ย่อยยับ การนำเรือรบทั้งหมดออกจากท่าเรือครานี้จึงเป็นทางเลือกที่จำใจยิ่ง
เรือรบที่เขาจัดวางไว้บนคาชิมะมีเพียงสามสิบลำเท่านั้น ส่วนเรือรบจากท่าเรือแห่งอื่นไม่อาจระดมมาที่นี่ได้ในเวลาอันสั้น
เบื้องหน้าเรือรบหนักสามสิบลำ มีเรือรบขนาดเล็กกับเรือเร็วหกสิบห้าลำแล่นวนอยู่กลางทะเล คอยหาโอกาสเข้าใกล้กองเรือกองทัพเจิ้นซี
หลินเฟิงยืนอยู่บนสะพานเดินเรือสูงตระหง่าน มองกลุ่มเรือรบของโจรสลัดผ่านกล้องส่องทางไกล เรือรบทั้งเล็กใหญ่เกือบร้อยลำเรียงรายเป็นแนวสกัดขนาดใหญ่บนผืนน้ำไม่ไกลนัก แลดูน่าเกรงขามยิ่ง
“ท่านอ๋อง แม้เรือรบของโจรสลัดจะมีจำนวนมาก ทว่าทนแรงยิงปืนใหญ่หนักของพวกเราไม่ไหวหรอก ขอเพียงไม่ปล่อยให้พวกมันเข้าใกล้ในระยะห้าลี้ พวกเราก็ไม่เสียหายแม้แต่น้อย”