ฝีมือยิงธนูของเจ้าหน้าตายก็มิได้ด้อย ทว่าน่าเสียดายที่ในราตรีมืดมิดเช่นนี้ เขามองไม่เห็นเป้าหมาย ทำได้เพียงจ้องมองหลินเฟิงดีดลูกธนูขนปีกทีละดอกขึ้นสู่ท้องฟ้ายามราตรี ก่อนจะพุ่งทะลุลำคอของโจรสลัดไป
ยอดฝีมือคนแรกที่เข้าใกล้หลินเฟิงมากที่สุดมีฉายาว่า บากุริว เซ็ตโต วิชาดาบอันเลื่องชื่อของเขาคือการใช้ดาบน้ำตกให้ถึงขีดสุด เพียงกวัดแกว่งดาบไปได้ครึ่งทาง ก็สามารถสังหารคู่ต่อสู้ได้รวดเร็วยิ่งขึ้น
ภายหลังเขาจึงใช้วิชาอันเป็นเอกลักษณ์ตั้งเป็นฉายา จนลืมชื่อเดิมของตนไปนานแล้ว
บากุริว เซ็ตโตอายุเกินสี่สิบปี ทว่าในใจไม่ยอมรับยอดฝีมือคนอื่นในตระกูลเลยสักนิด ความทะนงตนเช่นนี้เป็นนิสัยร่วมของตระกูลบากุริวแห่งเหล่าโจรสลัด
สัมผัสของเขาเฉียบคมยิ่งนัก จู่ ๆ ก็รู้สึกขึ้นมาโดยไร้เหตุผลว่า ตนเข้าใกล้เป้าหมายมากแล้ว
บากุริว เซ็ตโตกุมด้ามดาบ ย่างเท้าอย่างแผ่วเบา ค่อย ๆ เคลื่อนไปข้างหน้า
ยามนี้เข้าสู่ต้นยามอิ๋นแล้ว ราตรียังคงมืดสนิท ท่ามกลางความมืด ดาบสั้นในมือซ้ายของบากุริว เซ็ตโตพลันชักออกจากฝัก ฟันออกไปเบื้องหน้า
เสียง “เคร้ง” ดังขึ้น ลูกธนูขนปีกดอกหนึ่งถูกเขาฟันขาดเป็นสองท่อน ร่วงลงแทบเท้า
เขาเลียริมฝีปาก แล้วยิ้มอย่างภาคภูมิใจโดยไร้สุ้มเสียง
หลินเฟิงกลับตื่นตะลึง เมื่อสัมผัสได้ถึงบากุริว เซ็ตโต ระยะห่างระหว่างทั้งสองก็เหลือเพียงราวยี่สิบก้าวแล้ว
ในระยะเช่นนี้ ลูกธนูขนปีกควรมีอานุภาพร้ายแรงไม่น้อย
ทว่าอีกฝ่ายยังสกัดเอาไว้ได้
นั่นย่อมแสดงว่าอีกฝ่ายเป็นยอดฝีมือ ในที่สุดผู้ที่ปรากฏตัวก็มิใช่หน่วยลาดตระเวน หากเป็นบุคคลสำคัญของเหล่าโจรสลัด