หลินเฟิงไปยังเมืองซ่างหลิน
เขาไปทำอันใด?
จะกลับมาอีกหรือไม่?
โอนิมากิกับอัตสึมิ ซาวะสบตากัน ทว่าในดวงตากลมโตของอัตสึมิ ซาวะ เขายังคงเห็นความงุนงงที่มีอยู่เป็นนิจ
สตรีผู้นี้ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความมึนงงทุกวัน แต่กลับมีฝีมือร้ายกาจ ผู้ใดกล้าดูแคลนนาง ย่อมต้องชดใช้ด้วยชีวิต
โอนิมากิจ่ายเงินแล้วฉุดอัตสึมิ ซาวะออกจากโรงสุรา มุ่งหน้าไปยังประตูเมืองด้านตะวันตกของนครหลวง
แม้ทั้งสองจงใจกลมกลืนไปกับฝูงชนโดยรอบ แต่ก็ยังดึงดูดสายตาผู้อื่น
กลิ่นอายและท่าทางแปลกประหลาดบนตัวพวกเขา ยากจะเปลี่ยนแปลงได้ทั้งหมด
ทั้งสองเดินไปข้างหน้าตลอดทาง เลี้ยวตรงปากตรอกแห่งหนึ่ง แล้วเดินต่อไปตามตรอกแคบ
เดิมทีมีคนอยู่สองคน บัดนี้กลับเหลือเพียงอัตสึมิ ซาวะคนเดียว ในแขนเสื้อกว้างใหญ่เผยให้เห็นเพียงศีรษะของเด็กหญิงตัวน้อย ดูราวกับมีเสื้อผ้าลอยอยู่บนพื้น
ชายฉกรรจ์สองคนในชุดสามัญลอบติดตามอยู่เบื้องหลัง ก่อนจะเลี้ยวเข้าตรอกตามพวกเขาไป
พวกเขาคือสายลับจากค่ายองครักษ์ใกล้ชิดของทหารองครักษ์หลวง ปกติแฝงตัวปะปนอยู่กับชาวบ้าน คอยสืบหาสายลับศัตรู เพื่อป้องกันไม่ให้กองทัพกบฏแทรกซึมเข้ามาในเมือง
หากพบผู้ต้องสงสัยเมื่อใด ต้องสะกดรอยตรวจสอบ หรือจับกุมมาสอบสวนโดยตรง
ทั้งสองพบว่าคนตัวใหญ่กับคนตัวเล็กที่อยู่เบื้องหน้า จู่ ๆ ก็กลายเป็นเด็กเพียงคนเดียว ส่วนผู้ใหญ่หายไปอย่างไร้ร่องรอย
สายลับทั้งสองเดินหน้าต่อด้วยความสงสัย ทันใดนั้นก็เห็นเด็กน้อยเบื้องหน้าหยุดเดิน แล้วหันกลับมาจ้องพวกเขาเขม็ง