ผู้นำกองทหารซีเซี่ยห้าหมื่นนายคือเหรินตัวจิ้นจง แม่ทัพใหญ่แห่งซีเซี่ย ครั้งนี้กองทัพซีเซี่ยสองแสนนายแบ่งออกเป็นสี่กองทหาร
กองทหารห้าหมื่นนายของแม่ทัพใหญ่เหรินตัวจิ้นจงเป็นกองกำลังที่เคลื่อนพลได้รวดเร็วที่สุด บัดนี้ฝ่าแนวป้องกันหยินโจวเข้ามาถึงพื้นที่ระหว่างหยินโจวกับเมืองชายแดนต้าจงแล้ว
กองกำลังห้าหมื่นนายแผ่กระจายเต็มทุ่งกว้าง ยึดครองพื้นที่โดยรอบกว่าสิบลี้ กระโจมทหารในค่ายเรียงซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ประหนึ่งดวงดาวพร่างพรายบนฟากฟ้า
ธงทหารโบกสะบัด ม้าศึกร้องกึกก้อง
เพียงเห็นกองทัพขนาดใหญ่แผ่แสนยานุภาพเช่นนี้ ผู้คนก็รู้สึกหวาดหวั่นจนใจสั่น
ใจกลางค่ายทหาร มีกระโจมขนาดใหญ่สูงกว่ากระโจมอื่นหลายเท่าตั้งอยู่ เหรินตัวจิ้นจง แม่ทัพใหญ่แห่งซีเซี่ย นั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือกว้างใหญ่ ดวงตาคมกริบจับจ้องผู้แทนจากเมืองชายแดนต้าจงที่มาเจรจา
“กลับไปบอกแม่ทัพฉินของเจ้าเสียว่า ขบวนพ่อค้าต้าจงกลุ่มนี้ฝ่าฝืนข้อกำหนดของซีเซี่ย ลักลอบขนแร่เหล็กดิบออกนอกแคว้น สินค้าถูกข้ากักไว้แล้ว ส่วนคนเหล่านั้น ให้พวกเขาจ่ายค่าไถ่เสียบ้าง แล้วค่อยพากลับไปได้”
ผู้แทนจากเมืองชายแดนต้าจงเป็นขุนนางวัยกลางคน จู่ปู้ผู้ดูแลการค้าของเมืองชายแดน นามว่ากงเหย่จื้อ
“ขอแม่ทัพใหญ่โปรดพิจารณาให้กระจ่าง แต่เดิมจวนตูฮู่เจิ้นซีแห่งต้าจงกับหยินโจวมีข้อตกลงทางการค้าระหว่างกัน แร่เหล็กดิบเป็นสินค้าที่อนุญาตให้ซื้อขายได้ ข้าน้อยนำเอกสารข้อตกลงมาด้วย ขอแม่ทัพใหญ่โปรดทอดพระเนตร”
กงเหย่จื้อถือม้วนเอกสารไว้ในมือ ยื่นออกไปเบื้องหน้าด้วยสองมือ
ไม่มีผู้ใดในกระโจมทหารก้าวออกมารับ ต่างพากันมองสีหน้าของแม่ทัพใหญ่
เหรินตัวจิ้นจงแค่นหัวเราะ “หึ ๆ นั่นเป็นข้อตกลงระหว่างต้าจงกับหยินโจว เมื่ออยู่ในแคว้นซีเซี่ยของข้า ก็ไม่ต่างจากกระดาษเปล่า แร่เหล็กดิบเป็นเสบียงทางทหาร หากราชสำนักซีเซี่ยไม่อนุญาต ก็ห้ามซื้อขาย”