กองทัพเจิ้นซีออกศึกไกลถึงต้าเหอ ทหารม้าเปลี่ยนเป็นทหารราบ เพื่อให้สัมภาระเบาลงจึงทิ้งหน้าไม้ไว้ เหลือเพียงปืนลูกซองกับดาบเหล็ก
หากไม่เช่นนั้น ก็ใช้หน้าไม้จัดการยามเหล่านี้อย่างเงียบเชียบได้
ลอบเข้าไปในค่ายทหารโดยไม่มีผู้ใดล่วงรู้ สังหารโจรสลัดให้ตั้งตัวไม่ทัน
ยามนี้เป็นเวลากลางวันแสก ๆ ไม่อาจเข้าใกล้แล้วลงมือสังหารยามเหล่านี้อย่างเงียบงันได้
อวี๋จิ้นไห่กำลังลังเล พลันได้ยินเสียงกีบม้ากึกก้องมาจากที่ไกล มีทหารม้าหลายสิบคนควบเข้ามา
อวี๋จิ้นไห่โบกมือ ส่งสัญญาณให้ทหารด้านหลังแยกกันลงมือ ส่วนหนึ่งจัดการกองทหารม้าโจรสลัด อีกส่วนหนึ่งบุกจู่โจมค่ายของโจรสลัด
เมื่อเข้ามาใกล้ถึงเพียงนี้ ก็อยู่ในระยะที่ปืนลูกซองถนัด ไม่จำเป็นต้องทำสิ่งใดอื่น บุกจู่โจมโดยตรงก็พอ
ทหารม้าหลายสิบคนเคลื่อนมาอย่างไม่เร่งร้อนไปตามทางเล็กหน้ารั้วสนามม้า จนมาถึงด้านหน้าจุดซุ่มโจมตีของกองทัพเจิ้นซี
อวี๋จิ้นไห่ประทับปืนลูกซองไว้มั่น เล็งไปยังทหารม้าคนแรกสุด ก่อนยกมือข้างหนึ่งขึ้นส่งสัญญาณนับเวลา
ทหารกองทัพเจิ้นซีที่อยู่ด้านหลังเขาต่างเล็งปากกระบอกปืนไปยังทหารม้าโจรสลัด จับจ้องนิ้วมือของอวี๋จิ้นไห่ที่ค่อย ๆ งอลงทีละนิ้ว
เมื่อนิ้วทั้งหมดงอลงจนมือกำเป็นหมัดและสะบัดออก ทั่วทั้งทุ่งหญ้าก็พลันเกิดควันเขียวพวยพุ่งขึ้นมา
ทหารโจรสลัดที่กำลังเพลิดเพลินกับช่วงเวลาว่าง พลันเห็นกลุ่มควันลอยขึ้นตรงหน้า ตามมาด้วยเสียงระเบิดดังสนั่นสะเทือนแก้วหู
ยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดสิ่งใดขึ้น ก็ถูกแรงมหาศาลกระแทกจนพลิกตกเข้าไปในสนามม้า