บุรุษชุดดำพ่นโลหิตออกมากลางอากาศ ก่อนร่วงตูมลงสู่แม่น้ำ สายน้ำกลืนร่างเขาหายไปในพริบตา
หลินเฟิงกับเผยชีอินยืนอยู่ไกลออกไป มองดูการต่อสู้เบื้องหน้า
“นี่แทบไม่มีชั้นเชิงอันใดเลย”
หลินเฟิงกล่าวอย่างดูแคลน
เผยชีอินกลับไม่คิดเช่นนั้น นางขมวดคิ้วเอ่ยว่า
“คนทั่วไปจะอยู่ในน้ำได้นานเพียงนี้หรือ? ท่านออกมาที่นี่ตั้งแต่เช้าตรู่ คนอื่นคงไม่รู้กระมัง?”
หลินเฟิงพยักหน้า “อืม ไม่เลว พวกเขาคงลำบากไม่น้อย”
“หากท่านไม่มีองครักษ์มากมายเช่นนี้ ผลลัพธ์คงยากคาดเดา”
“แต่ข้ามีองครักษ์มากมาย พวกเขาก็น่าจะคิดถึงเรื่องนี้ได้”
“อืม เช่นนั้นก็หมายความว่า มือสังหารในน้ำเหล่านี้มิใช่กำลังหลักที่ใช้โจมตี”
ทั้งสองพูดคุยกันราวกับกำลังหารือเรื่องของผู้อื่น มิได้ใส่ใจภาพการสังหารและบรรยากาศตึงเครียดแม้แต่น้อย
ระหว่างสนทนา ทั้งคู่ยังหันมองรอบด้าน สังเกตความผิดปกติโดยรอบ
“คงไม่มีปัญหา องครักษ์ล้วนมิใช่มือใหม่ ใครจะกล้าเข้าใกล้”
องครักษ์ของหลินเฟิงสวมเกราะอ่อน ในมือถือดาบเหล็กคมกริบ ฝีมือไม่ต้องกล่าวถึง ล้วนเป็นยอดฝีมือที่ผ่านการคัดเลือกจากทหารหลายหมื่นนาย
เวลาไม่นานนัก เงาดำห้าร่างที่โผล่ขึ้นจากน้ำก็ถูกฟันล้มไปอีกสอง
อีกสองคนเห็นท่าไม่ดี จึงดำดิ่งลงใต้น้ำทันที หวังอาศัยแม่น้ำหลบหนี
เฉิงเหลียงมองเห็นเหตุการณ์อยู่ข้าง ๆ ตั้งแต่แรก จึงโบกมือทันที องครักษ์หลายสิบคนที่อยู่ข้างกายพลันยิงลูกธนูขนปีกออกไป
ลูกธนูขนปีกสิบกว่าดอกพุ่งตามเงาดำดำดิ่งลงน้ำไปในชั่วพริบตา โดยไม่ต้องกังวลว่าจะทำร้ายองครักษ์คนอื่น