ฉุยอิ๋งเขียนคำว่าเจ้าหน้าตายลงบนกระดาษ แล้วยื่นให้เขาดู
เจ้าหน้าตายดูจบ ดวงตาก็เลื่อนไปยังใบหน้าของฉุยอิ๋ง ทว่าไม่แสดงท่าทีใด
เขาเพียงโบกมือ บอกว่าอ่านไม่ออก
คนในห้องต่างงุนงง ไม่รู้ว่าเขาหมายความว่าอย่างไร ไม่รู้หนังสือ หรือกำลังบอกว่าตนไม่ใช่เจ้าหน้าตายกันแน่
ฉุยอิ๋งยื่นพู่กันในมือให้เขา ส่งสัญญาณให้เขาลองเขียนสักสองสามคำ
เจ้าหน้าตายยังคงโบกมือปฏิเสธ
ฉุยอิ๋งมั่นใจอยู่เจ็ดถึงแปดส่วนว่าคนผู้นี้คือเจ้าหน้าตายที่อยู่ข้างกายหลินเฟิง ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่มีปฏิกิริยาใดเลย
นางใช้มือทำท่าถามเจ้าหน้าตายว่าจำตนได้หรือไม่
เจ้าหน้าตายยังคงโบกมืออย่างเฉยชา
“มาคน จงไปหาทวนยาวมาให้เขาสักด้าม”
ฉุยอิ๋งเคยได้ยินมาว่าเจ้าหน้าตายที่ติดตามหลินเฟิงใช้ทวนยาวได้เก่งกาจ
นางพาเจ้าหน้าตายไปยังดาดฟ้าชั้นสาม จากนั้นฉุยอิ๋งชักดาบเอวออกมา จับจ้องเจ้าหน้าตายที่ถือทวนยาวอยู่
หลังความเงียบผ่านไปชั่วครู่ ดาบเอวพลันฉวัดเฉวียน แสงเย็นเยียบสายหนึ่งพาดผ่านกลางอากาศ ฟันฉับเข้าหาลำคอของเจ้าหน้าตายอย่างรวดเร็ว
ใครจะคิดว่าเมื่อดาบเอวของฉุยอิ๋งห่างจากลำคอของเจ้าหน้าตายเพียงหนึ่งชุ่น มันกลับหยุดค้างอยู่กลางอากาศ
เจ้าหน้าตายไม่ทันตั้งตัว จนกระทั่งดาบเอวหยุดลง เขาจึงกวัดแกว่งทวนในมือขึ้นมาปัดป้อง
นี่เป็นปฏิกิริยาปกติของคนทั่วไป ทว่าไม่ใช่ฝีมือของยอดฝีมือผู้ใช้ทวนแม้แต่น้อย
ฉุยอิ๋งโบกมือ “ให้เขากลับไปทำงานเถิด รอท่านอ๋องมาค่อยว่ากัน”
เมื่อเจ้าหน้าตายจากไป ฉุยอิ๋งก็กลับมาตรวจบัญชีต่อ โดยไล่ดูอุปกรณ์ของผีน้ำที่ถูกสับเปลี่ยน