ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อกระบี่หักยกระดับเสร็จสิ้นและตื่นขึ้นอีกครั้ง ไม่ว่าหลินเฟิงจะอยู่แห่งใด ก็จะได้รับข่าวสารและรู้ตำแหน่งของมัน
เช่นนี้แล้ว หลินเฟิงก็ไม่มีเหตุจำเป็นต้องพกกระบี่หักติดตัวไว้
นี่เป็นวิธีเดียวที่จะคลี่คลายสถานการณ์ตรงหน้าอย่างสันติได้ในทันที
เว้นเสียแต่หลินเฟิงจะสังหารผู้บำเพ็ญตนที่อยู่ที่นี่ทั้งหมด แต่ก็ยากจะรับประกันได้ว่าในภายหน้าจะไม่มีผู้บำเพ็ญตนคนอื่นเข้ามาพัวพันอีก
การมอบกระบี่หักต่อหน้าทุกคนมีข้อดีคือ นับแต่นี้จะไม่มีผู้ใดมาหาเรื่องหลินเฟิงอีก ทั้งยังไม่ทำร้ายครอบครัวและผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา
เขายังมีเรื่องต้องจัดการอีกมาก จะเสียเวลาทั้งหมดไปกับเรื่องนี้ได้อย่างไร
ความขัดแย้งที่ทำให้เกาเจิ้งชิงกับจี๋เฟิงสิงเป็นกังวลอย่างยิ่ง จบลงอย่างพลิกผันเช่นนี้เอง
แม้แต่หลินเฟิงก็ยังคาดไม่ถึงว่าจะลงเอยเช่นนี้
เดิมทีเขาตั้งใจจะสังหารผู้บำเพ็ญตนที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเหล่านี้ให้สิ้น เพื่อให้พวกมันหวาดกลัวและไม่กล้าหมายปองกระบี่หักอีก
แต่บัดนี้ดูเหมือนว่า ผลลัพธ์เช่นนี้กลับเป็นจุดจบที่เขาพึงพอใจที่สุด
หลินเฟิงยืนอยู่กลางทุ่งราบครึ่งชั่วยาม จากนั้นจึงหันกายมุ่งหน้าไปทางเหนือ
เขาต้องกลับไปลั่วเฉิง ที่นั่นยังมีเรื่องมากมายรอให้เขาจัดการ
ส่วนเมืองหย่งหนิงนั้น ไม่มีเหตุให้ต้องกลับไปอีกแล้ว
เมื่อเกาเจิ้งชิงกับจี๋เฟิงสิงรอเขาไม่ไหว ทั้งสองย่อมจากไปและสืบถามเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้
หรือเมื่อได้ฟังบทสรุปแล้ว พวกเขาอาจตกตะลึงจนหน้าถอดสี ก่อนจะตามผู้บำเพ็ญตนเหล่านั้นไป เกลี้ยกล่อมให้เลิกหยั่งรู้กระบี่หัก
ไม่ว่าอย่างไร หลินเฟิงก็จัดการความขัดแย้งเหล่านี้ได้อย่างเหมาะสมแล้ว ต่อจากนี้เขาจะทุ่มเทให้กับการสร้างเรือรบออกทะเล