เห็นได้ชัดว่าพวกเขาให้เจ้าร่วมเดินทางไปกับกองคาราวาน เพื่อเลี่ยงการถูกโจรปล้น มิใช่คุ้มครองเจ้าโดยเปล่าประโยชน์
“เฮ้อ กองคาราวานจ้างองครักษ์คุ้มกันไว้ 70 คน ย่อมต้องมีค่าใช้จ่ายอยู่บ้าง แต่ไม่มากนัก พวกท่านตัดสินใจกันเองเถิด”
หลินเฟิงคาดเดาว่าคนเหล่านี้ล้วนเป็นองครักษ์ของกองคาราวาน คงเห็นว่าว่างอยู่จึงรับงานเพิ่มอีกสักงานเท่านั้น
หลินเฟิงคิดว่าการปะปนไปกับกองคาราวานก็นับว่าไม่เลว
เพียงแต่เมื่อคืนหงเซียวเคยบอกว่า ในขบวนนี้มีผู้ฝีมือสูงส่งอยู่ มิใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน อีกฝ่ายต้องมีจุดประสงค์
และจุดประสงค์นั้นก็อาจมุ่งมาที่หลินเฟิงโดยเฉพาะ
“ได้ ต้องจ่ายเงินเท่าไร?”
หลินเฟิงมิได้หวาดกลัวมือสังหารในกองคาราวานพวกนั้น พอดีจะได้ดูว่าคนผู้นี้มีฝีมือสูงส่งเพียงใด
ทั้งสองฝ่ายตกลงราคากันเรียบร้อย ผู้มาเยือนก็จากไปอย่างกระตือรือร้น
คนสองคนที่เหลือซึ่งทำหน้าที่นำทางช่วยเก็บสัมภาระ ผูกม้า แล้วออกเดินทาง
รับเงินไปแล้ว บริการก็เอาใจใส่ไม่น้อย
รถม้าสองคันของหลินเฟิงตามอยู่ท้ายสุดของกองคาราวาน มุ่งหน้าไปตามทางอย่างต่อเนื่อง
หลินเฟิงนับดูแล้ว กองคาราวานนี้มีรถม้าทั้งหมด 47 คัน ในจำนวนนี้มีรถที่มีห้องโดยสาร 4 คัน ส่วนที่เหลือล้วนบรรทุกสินค้าเต็มคัน
ตลอดทั้งวันไม่มีเรื่องใดเกิดขึ้น ครั้นฟ้ามืด ขบวนรถก็มาถึงบริเวณชายหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
คนมากมายเช่นนี้ไม่อาจเข้าไปในหมู่บ้านได้ จึงตั้งค่ายอยู่ริมหมู่บ้าน นำรถม้าจอดล้อมเป็นวงกลม แล้วพักแรมกันอยู่ภายในวงล้อม
พ่อค้ารายใหญ่มีรถม้าให้นอน พ่อค้ารายย่อยมีเต็นท์ให้นอน ส่วนผู้ติดตาม คนงาน และลูกจ้างต่างหาที่ราบสักแห่ง ปูเสื่อเป็นที่นอนตามสะดวก