หลินเฟิงไม่หวาดหวั่นแม้แต่น้อย พลิกตัวกระโดดลงจากหลังคา
ยังไม่ทันถึงพื้น อาวุธหนักเล่มหนึ่งก็ฟาดเข้ามา เพียงสัมผัสแรงกดดันในอากาศโดยไม่ต้องมอง ก็รู้ได้ว่าอาวุธชิ้นนี้หนักหน่วงเพียงใด
ดาบตรงแนบเข้ากับอาวุธที่ฟาดมาถึง ใช้แรงนั้นดีดร่างออกไป ทว่าทวนหลายสิบเล่มก็พุ่งเข้ามา ปลายทวนวาววับสะท้อนแสง
ร่างของหลินเฟิงพลิกหมุน อาศัยช่องว่างระหว่างทวนแทรกเข้าไปในฝูงชนได้อย่างพอดิบพอดี
ดาบยาวเล่มหนึ่งกับดาบสั้นอีกเล่ม ก่อเกิดประกายดาบนับไม่ถ้วนขึ้นกลางฝูงชน
ทหารที่ถูกดาบฟัน แม้แต่เสียงร้องยังไม่ทันเปล่งก็ล้มฟุบลงกับพื้น สิ้นลมหายใจอย่างเงียบงัน
หลินเฟิงเข่นฆ่ามุ่งหน้าไปยังยุ้งฉาง ผู้ใดขวางล้วนพ่ายแพ้ยับเยิน
นี่ไม่ใช่ภาพที่เขาปรารถนา ทว่าเลือดในกายกลับเดือดพล่าน ปราณแท้โคจรไปตามเส้นลมปราณที่กำหนดไว้ หลินเฟิงแทบควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกายตนเองไม่อยู่ จึงปล่อยให้มันร่ายรำท่ามกลางคมอาวุธนับไม่ถ้วน
ฉากนองเลือดเช่นนี้คล้ายทำให้หลินเฟิงยิ่งตื่นเต้น หัวใจของเขาในยามนี้เต้นเป็นจังหวะเดียวกับกระบี่หักที่เอว
ท่วงท่าของเขาเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ไม่รู้ว่าดาบในมือเปลี่ยนไปแล้วกี่เล่ม หยิบอาวุธของผู้อื่นมาใช้ได้ตามใจ ทว่ากลับทำให้ทหารรอบข้างมิอาจต้านทาน
เมื่อเห็นเบื้องหน้ามีผู้คนเบาบาง หลินเฟิงก็รู้ว่าตนสังหารฝ่าวงล้อมออกมาได้แล้ว ส่วนทหารที่ตามหลังเขามาต่างเผยสีหน้าหวาดกลัว ฝีเท้าลังเลขึ้นมา
ฆาตเทพเช่นนี้มิใช่สิ่งที่กำลังคนจะต้านทานได้ ทหารเหล่านั้นมิได้โง่เขลา ผู้ใดเล่าจะยอมก้าวออกไปส่งชีวิต