ทากาฮาชิ โนบุฮิเดะเดินอยู่กลางขบวน โดยมีองครักษ์หลายสิบคนห้อมล้อม
เบื้องหน้ามีผู้คนเบียดเสียดกัน ทหารนายหนึ่งจึงควบม้าเข้ามาทันที
“รายงานท่านแม่ทัพ เบื้องหน้ามีกองทหารม้าไม่ทราบฝ่ายปรากฏขึ้น กองหน้าได้หยุดเคลื่อนทัพแล้ว”
ทากาฮาชิ โนบุฮิเดะมีสีหน้าฉงน หรือว่ากำลังเสริมของจวี้ปานมาถึงแล้ว?
เขายกมือขึ้น “หยุดเคลื่อนทัพ พักอยู่กับที่”
กล่าวจบก็กระตุ้นม้า ควบไปเบื้องหน้า
เมื่อข้ามสันเนินไป จึงมองเห็นขบวนทัพที่อยู่ไกลออกไป ท่ามกลางที่ราบกว้างมีกองทหารม้าเกือบพันนายตั้งแถวอยู่ ห่างออกไปไม่ไกล
เมื่อทากาฮาชิมาถึงหน้ากองทหารม้าของตน แม่ทัพนายหนึ่งก็เอ่ยเตือนขึ้นก่อนแล้ว
“ท่านแม่ทัพ ดูคล้ายกองทัพเจิ้นซี”
“อะไรนะ? กองทัพเจิ้นซีมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”
“ท่านแม่ทัพ หน่วยลาดตระเวนม้าออกไปตรวจสอบแล้ว”
ทากาฮาชิ โนบุฮิเดะเงียบไป ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่าควรรับมือเช่นไร
กองทัพด้านหลังหยุดพักอยู่กับที่ เซวะ ซาบุโรก็เร่งตามมาถึง
“ท่านแม่ทัพทากาฮาชิ เหตุใดจึงหยุดอยู่ที่นี่?”
ครั้นเซวะ ซาบุโรควบม้าข้ามเนินลาดเตี้ย ๆ จึงได้เห็นกองทหารม้าเบื้องหน้า
“นี่คือ...”
หน่วยลาดตระเวนของพวกเขาเพิ่งออกไปได้ไม่ไกล ก็หันม้าควบกลับมาโดยพลัน พลางตะโกนเสียงดังไปด้วย
“รายงาน เบื้องหน้าเป็นทหารม้าศึกของกองทัพเจิ้นซี ท่านแม่ทัพ เป็นกองทัพเจิ้นซี...”
ทุกคนได้ยินเสียงร้องของหน่วยลาดตระเวน ในใจก็พลันตึงเครียดขึ้น
ทากาฮาชิ โนบุฮิเดะกับเซวะ ซาบุโรต่างมีสีหน้าเคร่งขรึม จับจ้องกองทหารม้าศึกของกองทัพเจิ้นซีที่อยู่ไกลออกไปอย่างไม่วางตา