หลินเฟิงเดินไปอย่างเชื่องช้า บนผืนแผ่นดินแห่งนี้ โจรสลัดยังถูกขับไล่ออกไปไม่หมด ต่อให้กองทัพเจิ้นซีขับไล่พวกมันไปได้ทั้งหมด สิ่งที่ยากยิ่งกว่าก็ยังรออยู่ นั่นคือการฟื้นฟูหลังสงคราม
ในนครหลวงต้าจง ยังคงมีทหารรักษาพระองค์ของราชวงศ์ต้าเจิ้งหลายแสนนายปักหลักอยู่
หลินเฟิงรู้สึกสับสนอยู่บ้าง เรื่องราวทั้งในและนอกมีมากมาย เส้นทางของตนยังทอดยาว ได้แต่ก้าวไปทีละก้าวแล้วค่อยว่ากัน ภายในมีตัวแปรมากเกินไป
ไม่รู้ว่าเดินมาไกลกี่ลี้แล้ว นอกจากมีเรือรบของกองทัพเจิ้นซีแล่นผ่านแม่น้ำเป็นครั้งคราว บนฝั่งก็ยังไม่เห็นเงาผู้คนแม้สักคน
หลินเฟิงครุ่นคิด ไม่รู้ว่าเหยียนจิ่นตามหาตนในเมืองฝูหนิงไม่พบ แล้วจากไปหรือยัง
ยังมีเรื่องราวมากมายของกองทัพเจิ้นซีรอให้เขาจัดการ ไม่อาจรั้งอยู่ข้างนอกนานเกินไป
หลินเฟิงตัดสินใจกลับไปดูก่อนแล้วค่อยว่ากัน
ทว่าเพิ่งหันกายเตรียมกลับ กระบี่หักก็พลันสั่นไหวขึ้นอีกครั้ง
หลินเฟิงถอนใจ คราวนี้ตนอยู่ในเมืองฝูหนิงนานเกินไป จนผู้บำเพ็ญตนทยอยมาหาถึงที่
เขากวาดตามองไปรอบด้าน อยากรู้ว่าคราวนี้เป็นผู้ใดมา
ทางเหนือของฝั่งแม่น้ำเป็นทุ่งรกร้างกว้างใหญ่ ไม่เห็นผู้ใดปรากฏตัว
กลับมีเรือลำเล็กแล่นมาตามกระแสน้ำในแม่น้ำอันกว้างใหญ่ ล่องมาอย่างแผ่วเบา
ชายชราผู้หนึ่งนั่งอยู่หัวเรือ ส่วนท้ายเรือมีคนแจววัยกลางคนคอยบังคับทิศทาง
หลินเฟิงมองจากระยะไกล ใบหน้าของชายชราค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น
เรือลำน้อยแล่นเร็วทีเดียว เพียงชั่วครู่ก็เข้ามาใกล้หลินเฟิง คนแจวก็ออกแรงพายเรือเข้าหาฝั่ง
ชายชราที่นั่งอยู่หัวเรือมีหนวดเคราและเส้นผมขาวโพลน ใบหน้าแดงเปล่งปลั่ง เปี่ยมกลิ่นอายเซียน