ใครจะรู้ว่าเสียงกรนในห้องเรือกลับไม่มีสิ่งใดผิดปกติแม้แต่น้อย ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นแสงเล็กจ้อยกลุ่มนั้น
คนใบ้ยิ้มอย่างได้ใจ ยกมือส่งสัญญาณให้หงเซียวถือแท่งจุดไฟ
หงเซียวสูดลมหายใจลึก รับแท่งจุดไฟมา ก่อนโน้มตัวมุดเข้าไปในห้องเรือ
นางสงบนิ่งเป็นอย่างยิ่ง ต่อให้ฝ่ายตรงข้ามพบตัวนาง ก็ไม่มีผู้ใดไล่ตามทัน แม้ภารกิจจะล้มเหลว แต่ชีวิตย่อมไม่ตกอยู่ในอันตราย
ภายในห้องเรือมีชายฉกรรจ์นอนเรียงกันอยู่สองแถว ต่างหลับสนิท
หงเซียวลอบจากปลายด้านหนึ่งไปอีกด้าน ระหว่างทางเห็นปืนใหญ่ตั้งอยู่สองข้างลำเรือ
ข้างปืนใหญ่ยังมีกล่องไม้ตั้งเรียงอยู่หลายใบ
นอกเหนือจากนี้ไม่มีสิ่งใดผิดปกติ มีเพียงปืนใหญ่เจ็ดแปดกระบอกที่หงเซียวไม่รู้ว่าเป็นสิ่งใด
แสงจากแท่งจุดไฟริบหรี่ลงเรื่อย ๆ ใกล้จะดับเต็มที
หงเซียวไม่สนใจสิ่งอื่น นางย่อตัวลงตรงหน้ากล่องข้างปืนใหญ่ ลองเปิดฝาดู
แต่กล่องถูกล็อกไว้
ขณะนั้นแท่งจุดไฟดับลงแล้ว รอบด้านจึงกลับสู่ความมืดมิดอีกครั้ง
ทว่าหงเซียวจำเส้นทางขาไปขากลับได้แล้ว ทั้งยังรู้ตำแหน่งวางสิ่งของเป็นอย่างดี
นางเอื้อมมือคว้าตัวล็อกบนกล่อง ออกแรงบิดอย่างเงียบเชียบจนมันหักขาด
นางคลำเปิดฝากล่องในความมืด แล้วยื่นมือเข้าไปคลำดู ข้างในเป็นลูกทรงกลมหลายลูก แต่ละลูกมีน้ำหนักไม่น้อย
หงเซียวครุ่นคิดเล็กน้อย ตัดสินใจนำกลับไปหนึ่งลูก แล้วค่อยศึกษาให้ละเอียด
เพราะนางเองก็ไม่เคยเห็นสิ่งนี้มาก่อน
สองลูกย่อมนำไปไม่ไหว จึงหยิบลูกกลมมาเพียงลูกเดียว ปิดฝากล่องให้เรียบร้อย แล้วหันกายลอบกลับไปตามทางเดิม
