มือสังหารที่ยอมตายห้าร้อยคนกับทหารชั้นยอดแห่งราชสำนักหนึ่งพันนายแยกกันที่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจิ่วเซิ่งชวน กลุ่มหนึ่งข้ามแม่น้ำมุ่งขึ้นเหนือ อีกกลุ่มข้ามแม่น้ำมุ่งลงใต้
กองกำลังหนึ่งพันนายนี้มีไว้เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของกองทัพเจิ้นซี
มือสังหารที่ยอมตายซึ่งเป็นโจรสลัดห้าร้อยคนไม่ได้พกอาวุธหนัก มีเพียงดาบสั้นติดกาย สะพายธนูไว้ด้านหลัง ทั้งยังมีดินระเบิดห่อผ้าน้ำมันอยู่ด้วย
พวกเขาไม่ใช้เรือข้ามแม่น้ำ แม้ต้องเผชิญกับลำน้ำกว้างใหญ่และกระแสน้ำเชี่ยวกราก ก็ยังอาศัยกำลังวังชาอันแข็งแกร่งว่ายข้ามไป
เพื่อหลบเลี่ยงทหารม้าสอดแนมของกองทัพเจิ้นซี พวกเขาจึงซ่อนตัวในเวลากลางวัน ออกปฏิบัติการยามค่ำคืน ทุกการเคลื่อนไหวล้วนกระทำในราตรี
หัวหน้าของมือสังหารที่ยอมตายห้าร้อยคน หมายเลขหนึ่งกับหมายเลขสองปรึกษาหารือกันอย่างละเอียดแล้ว ขอเพียงพวกเขาฝ่าแนวตรวจการณ์ของกองทัพเจิ้นซี ลอบเข้าไปในค่ายทหารและค้นหาปืนไฟแบบลูกโม่เจอ โดยไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง มือสังหารที่ยอมตายซึ่งผูกดินระเบิดไว้กับตัวก็จะพุ่งเข้าไปกอดปืนไฟจุดชนวนระเบิด
หากถูกพบระหว่างลอบเข้าโจมตีค่าย ก็ใช้ดินระเบิดเปิดทาง ไล่ค้นหาปืนกลแกนหมุนจนกว่าจะพบ
หลังมือสังหารที่ยอมตายห้าร้อยคนข้ามแม่น้ำจิ่วเซิ่งชวนแล้ว ก็แบ่งออกเป็นสองทางอีกครั้ง ทางหนึ่งมีสามร้อยคน นำโดยหมายเลขหนึ่ง ลอบมุ่งหน้าไปยังค่ายของกองทัพเจิ้นซีในความมืด อีกทางมีสองร้อยคน นำโดยหมายเลขสอง พุ่งเข้าโจมตีกองเรือของกองทัพเจิ้นซีที่จอดอยู่ ณ ท่าเรือเมืองรักษาการณ์ทางตะวันตกเฉียงใต้
ที่นั่นเป็นที่ตั้งของปืนใหญ่หนัก ขอเพียงให้มือสังหารที่ยอมตายใต้บังคับบัญชาลอบดำน้ำเข้าใกล้เรือรบ ก็สามารถใช้ดินระเบิดจมเรือได้ เมื่อเป็นเช่นนั้นปืนใหญ่ก็กลายเป็นเศษเหล็กใต้ก้นน้ำ