กองทัพเจิ้นซีสังหารคณะทูตพิเศษที่เดินทางมาเจรจาสงบศึก จับกุมองค์หญิงใหญ่ไอโกะแห่งต้าเหอ รวมถึงขุนนางที่ร่วมการเจรจาอย่างทากาฮาชิ อากิทากะ ไกโช แล้วสกัดเรือข้ามแม่น้ำไว้ จักรพรรดิคัมมุจะกล้ำกลืนโทสะนี้ลงได้อย่างไร
ย่อมต้องมีปฏิกิริยารุนแรงเป็นแน่
หลินเฟิงไม่เกรงกลัวการโต้กลับของคัมมุอยู่แล้ว สิ่งที่เขากลัวคืออีกฝ่ายจะหมกตัวอยู่ในเมืองเกา อาศัยเมืองเป็นปราการตั้งรับอย่างมั่นคง ไม่ยอมเผยตัว
ทหารม้าศึก 1,300 นายในสังกัดเวินเจี้ยน และทหารม้า 1,000 นายในหน่วยของเฉียวจวี้ซาน ล้วนประจำอยู่ใกล้เมืองรักษาการณ์นครหลวงต้าเหอ จึงต้องระวังความเคลื่อนไหวผิดปกติของโจรสลัดเป็นพิเศษ
กองเรือทุกกองต่างเพิ่มความระมัดระวัง แม้เรือขนาดใหญ่ที่จอดอยู่ในน้ำจะทำให้พวกเขาไม่ถูกโจมตีได้ง่าย แต่ก็ไม่อาจประมาทแม้แต่น้อย
การลงมือของหลินเฟิงที่กวาดล้างหน่วยองครักษ์ของคณะทูตพิเศษต้าเหอ ทำให้ทุกฝ่ายตึงเครียดขึ้น
โดยเฉพาะจักรพรรดิคัมมุ ซึ่งรับฟังคำแนะนำของโทกุงาวะ ฮิเดจิ ไนโช (มหาอำมาตย์ฝ่ายใน) ข่มความหยิ่งทะนงไว้ บังคับตนให้ลดท่าทีลง แล้วส่งคณะทูตพิเศษไปเจรจาสงบศึก
ผู้ใดจะรู้ว่าผลลัพธ์กลับเป็นเช่นนี้
จักรพรรดิคัมมุถึงกับขว้างถ้วยชาจนแตกไปหลายใบในท้องพระโรง
ขุนนางชั้นผู้ใหญ่หลายคนของราชสำนักต้าเหอต่างคุกเข่าหมอบอยู่กับพื้น ไม่กล้าเงยหน้า
จักรพรรดิคัมมุจ้องโทกุงาวะ ฮิเดจิ ไนโช ด้วยสายตาอำมหิต
“นี่หรือแผนการอันประเสริฐของเจ้า? เราให้องค์หญิงใหญ่ร่วมคณะทูตพิเศษเจรจาสงบศึก ฐานะก็ไม่นับว่าต่ำต้อยแล้วกระมัง? ยังส่งของกำนัลล้ำค่าไปให้ถึงที่ ท่าทีของเราก็หาได้หยาบคายไม่ แล้วผลเล่า? โทกุงาวะ ฮิเดจิ จงอธิบายให้เราฟัง เหตุใดจึงเกิดผลเช่นนี้ขึ้นได้?”