ทหารนายหนึ่งที่ถูกถามหันไปมองตามทิศทางที่อีกฝ่ายชี้
“ไม่ใช่กระมัง เหตุใดจึงมองไม่เห็นปีกกระพือเลย?”
“ข้าก็เห็นว่าไม่เหมือน...”
“นอนพักสักหน่อยเถิด พรุ่งนี้ยังไม่รู้ว่าจะต้องเหน็ดเหนื่อยเพียงใด เก็บเรี่ยวแรงไว้ให้มาก”
ทหารนายนั้นพลอยถูกเบี่ยงเบนความสนใจไปด้วย เขาคิดว่าพรุ่งนี้อย่าได้บุกโจมตีเมืองอีกเลย
จุดดำบนฟากฟ้าที่ถูกเขามองข้าม กลับขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นลูกทรงกลมสีขาวขนาดมหึมาทีละน้อย
ลูกทรงกลมยักษ์ลอยไปตามลมยามค่ำคืน ค่อย ๆ เข้าใกล้ค่ายทหารโจรสลัด ครั้นกำลังจะเข้าสู่ฟากฟ้าเหนือค่าย ก็ถูกทหารที่นอนอยู่บนพื้นหญ้ารกพบเข้า
เสียงร้องตกใจดังขึ้น ปลุกทุกคนให้ตื่น
“บนฟ้ามีปีศาจ...”
ทหารที่ได้ยินเสียงร้องต่างแหงนหน้ามองขึ้นไป เห็นจุดดำที่มีประกายไฟลุกวาบตกลงมาจากฟากฟ้า
ในหมู่ทหารโจรสลัดมีคนเคยเห็นบอลลูนลมร้อนมาก่อน จึงตะโกนเสียงดังลั่น
“ระเบิด! รีบกระจายตัว หมอบลงกับพื้น...”
เมื่อจุดดำที่มีประกายไฟจุดหนึ่งตกลงมา จุดดำอีกสิบกว่าจุดก็ทยอยร่วงจากบอลลูนลมร้อนตามกัน
ทันทีที่จุดดำจุดแรกกระแทกพื้น แรงระเบิดก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ดินกระจายว่อน พร้อมร่างทหารโจรสลัดหลายคนที่ปลิวหมุนคว้างกลางเวหา
จุดดำที่ลุกวาบด้วยประกายไฟทยอยตกลงในค่ายทหารหลายแห่ง แสงเพลิงวาบขึ้น เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย
ทหารโจรสลัดในค่ายต่างกุมศีรษะวิ่งหนีอลหม่าน เสาะหาที่หลบภัย
พื้นที่ตั้งค่ายราบเรียบ ไม่มีที่ให้หลบระเบิดที่ตกลงมาจากฟากฟ้า ทหารโจรสลัดอีกมากหมอบแนบพื้น ไม่กล้าขยับเขยื้อน
จะรอดชีวิตหรือไม่ ล้วนขึ้นอยู่กับชะตาฟ้าลิขิต