กองทัพโจรสลัดที่ยื้อยุดกับทัพหลวงต้าเจิ้งบนกำแพงเมืองมีชะตากรรมไม่สู้ดีนัก หากไม่อาจบุกทะลวงลงจากกำแพงเมืองในคราวเดียวและทำลายทัพหลวงต้าเจิ้งได้อย่างรวดเร็ว โอกาสพ่ายแพ้ในภายหลังก็มีสูงยิ่ง
เพราะทัพหลวงต้าเจิ้งยิ่งระดมพลมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่เดิมก็มีกำลังพลมากกว่ากองโจรสลัดกว่าสองเท่าอยู่แล้ว ครั้นได้รับแจ้งถึงวิกฤตที่นี่ ก็ยังระดมกองกำลังอีกหลายกองมุ่งหน้ามาถึงใต้กำแพงเมืองตามลำดับ
ส่วนกองโจรสลัดกลับไม่มีกำลังหนุนตามมา แม้แต่ถ่งหลิ่งก็ปีนขึ้นไปบนกำแพงเมืองแล้ว กองกำลังจากเมืองหย่งหนิงเมื่อขาดโฮโจ โนบุนาริคอยบัญชาการ ย่อมไม่มีทางมาช่วยเสริมกำลังตีเมืองได้
โฮโจ โนบุนาริเข้าใจสถานการณ์อันน่าอึดอัดในยามนี้ จึงทำได้เพียงตะโกนเร่งเหล่าทหารใต้บังคับบัญชาให้บุกโจมตีสองฟากของกำแพงเมืองอย่างสุดกำลัง
ปลายทั้งสองด้านของกำแพงเมืองถูกปิดกั้น กองทัพใต้กำแพงเริ่มระดมยิงธนูขึ้นไปบนกำแพง
โจรสลัดที่ถูกเบียดอยู่กลางกำแพงเมืองไม่มีทางหลบลูกธนูขนปีกที่พุ่งขึ้นมาจากเบื้องล่างได้ บ้างถูกยิง บ้างร้อนรนจนถึงกับขว้างดาบตรงในมือใส่ทหารรักษาพระองค์ที่อยู่ใต้กำแพงเมือง
เวลาค่อย ๆ ผ่านไป พื้นที่บนกำแพงเมืองที่โจรสลัดยึดครองก็ค่อย ๆ แคบลง พวกเขาถูกบีบจนกำลังพลลดน้อยลงเรื่อย ๆ ทหารที่ยืนอยู่แถวหน้ากำลังห้ำหั่นกับทัพหลวงต้าเจิ้งจนทั้งสองฝ่ายสูญเสียกำลังพล
แต่จนใจที่คนมีน้อย ผลของการสูญเสียกำลังพลจึงกลายเป็นการเสียพื้นที่ที่ยึดครองไป
ศพจำนวนมากที่ถูกฟันแทงจนตายถูกโยนลงจากกำแพงเมือง ทำให้โจรสลัดที่ตามมาไม่อาจปีนขึ้นไปได้อีก
โฮโจ โนบุนาริถูกเบียดอยู่ตรงกลาง แม้เขาจะพยายามปลุกใจเหล่าทหารให้บุกไปข้างหน้าอย่างสุดกำลัง ทว่าการเผชิญหน้ากับทหารทัพหลวงต้าเจิ้งจำนวนมหาศาลนั้น ไม่อาจเอาชนะอีกฝ่ายได้ด้วยความกล้าหาญเพียงอย่างเดียว