“ผู้ใดอยู่บ้าง! ถ่ายทอดคำสั่งของแม่ทัพใหญ่ผู้นี้แก่ทหารราบทุกนาย เร่งบุกให้เร็วขึ้น ขอเพียงหลบพ้นระยะยิงปืนใหญ่ของอีกฝ่ายได้ ก็จะบุกเข้าไปถึงค่ายของพวกมันได้! บุกเข้าไปให้ข้า!”
คำสั่งของเหรินตัวจิ้นจงถูกถ่ายทอดไปยังทุกกองทัพอย่างรวดเร็ว หัวหน้าหน่วยแต่ละกองตะโกนเร่งเร้าและผลักดันให้กองทหารเร่งบุก หวังข้ามพ้นระยะยิงปืนใหญ่และบุกเข้าไปในแนวป้องกันของกองทัพเจิ้นซี ก่อนที่การยิงระลอกที่สองจะเริ่มขึ้น
พวกเขามีกำลังพลจำนวนมาก ขอเพียงบุกเข้าไปในแนวข้าศึกได้ ก็จะอาศัยความได้เปรียบด้านจำนวนบดขยี้และเอาชนะข้าศึกได้
ทหารราบซีเซี่ยที่ถือโล่อยู่แนวหน้า สองคนร่วมกันถือโล่หนึ่งบาน วิ่งตะบึงไปข้างหน้าโดยไม่สนใจความเป็นระเบียบของกระบวนทัพอีกต่อไป
ทหารราบนับหมื่นเคลื่อนพลอย่างรวดเร็วโดยไม่รักษารูปขบวนอีกแล้ว ฝูงชนมหาศาลกรูกันไปข้างหน้า กลายเป็นคลื่นมนุษย์เชี่ยวกราก
ระยะทางสองลี้ครึ่งผ่านไปเพียงชั่วพริบตา กองทัพทั้งสองฝ่ายก็เข้ามาใกล้กันในระยะไม่ถึงหนึ่งลี้
หากบุกต่อไปอีกหลายสิบจั้ง พลธนูในหมู่ทหารราบซีเซี่ยก็จะยิงโจมตีกองทัพเจิ้นซีได้จากระยะไกล
น่าเสียดาย ระยะทางเพียงหนึ่งลี้กลับกลายเป็นเวทีดิ้นรนครั้งสุดท้ายของพวกเขา
ชั่วอึดใจต่อมา เสียงปืนดังขึ้นเป็นชุดจากแนวค่ายกองทัพเจิ้นซี เปลวไฟนับไม่ถ้วนพุ่งออกมา ท่ามกลางควันดินปืนที่คลุ้งตลบ กระสุนปืนกลหนักถาโถมเข้าใส่กองทหารซีเซี่ย
ใต้ฟ้าสว่างจ้า ทหารราบซีเซี่ยที่กำลังบุกเข้ามาถูกปืนกลหนักกวาดล้มลงเป็นแถบ ปืนกลหนักสิบกระบอกบนแนวค่ายเปิดฉากยิงพร้อมกัน สายกระสุนมากมายพาดผ่านห้วงอากาศระหว่างแนวทัพทั้งสอง