หลินเฟิงเลิกใช้หมัดเท้าโจมตีอย่างก่อนหน้า ครู่ต่อมาก็มุ่งเล่นงานศีรษะและใบหน้าของบากุริว ทันโดยเฉพาะ
ข้าฆ่าเจ้าไม่ได้ ก็จะทำให้เจ้าขยะแขยงจนทนไม่ไหว
อยากรู้นักว่าตาเฒ่าอย่างเจ้ายังจะรักษาหน้าไว้อีกหรือไม่
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น หลินเฟิงมีวิธีการมากมาย วิธีนี้ใช้กับบากุริว ทันได้ผลดียิ่ง
หลินเฟิงฉวยจังหวะตบใบหน้ายาว ๆ ของบากุริว ทันไปฉาดหนึ่ง ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักเท็นริชินก็เดือดดาลขึ้นมาทันที
การต่อสู้ไม่ควรเล่นงานใบหน้า แต่เจ้าหนูนี่กลับจ้องเล่นงานหน้าข้า ใครจะทนไหวกัน!
เห็นได้ชัดว่าเมื่อบากุริว ทันโกรธจัด เขาก็เริ่มสู้สุดชีวิต
ทว่าการสู้สุดชีวิตกลับไม่ได้ผลนัก เพราะวิชาตัวเบาของหลินเฟิงกับจี๋เฟิงสิงรวดเร็วกว่าเขาอยู่มาก เป็นความเร็วชนิดที่ต่อให้เขาโกรธก็ไร้ประโยชน์
ผ่านไปไม่ถึงสองลมหายใจ แก้มอีกข้างของบากุริว ทันก็ถูกหลินเฟิงตบอีกฉาด
เสียง “เพียะ” อันกังวานกระทบโสตจี๋เฟิงสิง จนกรามของเขากระตุกตามสัญชาตญาณ
บากุริว ทันยอมรับเท้าของจี๋เฟิงสิงไปหนึ่งที ก่อนถอยกรูดฉับพลัน ทิ้งระยะห่างจากทั้งสอง ดวงตาเรียวยาวคู่หนึ่งจ้องหลินเฟิงอย่างอำมหิต
“เจ้าหนู ข้า...”
เขายังพูดไม่ทันจบ หลินเฟิงก็พุ่งเข้าใส่อีกครั้ง ยกมือฟาดใส่ใบหน้าทันที
“ชนะข้าก่อนแล้วค่อยพูดข่มขู่ ยามนี้ข้าอนุญาตให้เจ้าพูดหรือ!”
หลินเฟิงพูดพลางลงมือ ใช้ฝ่ามือประหนึ่งดาบผ่าลม ฟาดเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อกำลังได้ใจ ความเร็วของเขาก็รวดเร็วเสียจนจี๋เฟิงสิงตามไม่ทัน
บากุริว ทันหมดหนทางโดยสิ้นเชิง หลังรับฝ่ามือของหลินเฟิงไปสองฉาด เขาก็หันหลังหนีทันที
ฝ่ามือสองฉาดนี้ของหลินเฟิงฟาดลงบนศีรษะเขาเท่านั้น ไม่ได้ตบใบหน้า