ไม่นานนัก ทหารม้าสอดแนมก็ขี่ม้าควบเข้ามา
“รายงานท่านแม่ทัพ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของค่ายเรา มีกองทัพซีเซี่ยจำนวนมากกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ ห่างออกไปราว 80 ลี้”
ฉินฟางใช้ลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผาก
“บัดซบ เคลื่อนไหวรวดเร็วเสียจริง ไม่รู้จักเห็นใจเหล่าทหารบ้างเลย”
ทิศตะวันตกเฉียงเหนือเป็นเส้นทางที่กองทัพเจิ้นซีเตรียมจะมุ่งหน้าไป เมื่อเป็นเช่นนี้ เส้นทางนี้ย่อมใช้ไม่ได้อีก
“ถ่ายทอดคำสั่งของข้า ให้ทั้งกองทัพเปลี่ยนไปมุ่งหน้าทางตะวันตกเฉียงใต้”
ด้านหลังมีกองทัพไล่ตาม มีเพียงเส้นทางตะวันตกเฉียงใต้ที่พอจะอ้อมเป็นวงใหญ่กลับไปยังเมืองชายแดนเจิ้นซีได้
ผู้คนต่างชุลมุนวุ่นวายอยู่ครู่หนึ่ง ต่างจูงม้าศึกของตนแล้วตามขบวนที่อยู่ด้านหน้า เก็บค่ายออกเดินทาง
ขบวนทัพเพิ่งเคลื่อนไปได้ไม่นาน ทหารม้าสอดแนมก็ขี่ม้าควบสวนเข้ามา
“รายงาน...ท่านแม่ทัพ ห่างไปทางเบื้องหน้า 50 ลี้ มีกองทัพซีเซี่ยราวหนึ่งหมื่นนาย”
“บัดซบ...”
ฉินฟางสูดลมหายใจเย็นเยียบ สีหน้าเคร่งขรึม
เดิมทีคิดว่าพวกตนหลุดพ้นจากวงล้อมของชาวซีเซี่ยแล้ว ใครจะคิดว่าวงล้อมนี้จะกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้
ขณะที่ฉินฟางยังยืนตะลึงงัน ทหารม้าสอดแนมอีกนายก็ขี่ม้าควบเร็วมาจากด้านหลัง
“รายงาน...ท่านแม่ทัพ ทางตะวันออกเฉียงใต้และตะวันออกเฉียงเหนือ ต่างมีกองทัพซีเซี่ยไล่ตามมา ห่างจากที่นี่กว่า 70 ลี้”
ฉินฟางยกมือส่งสัญญาณให้กองทัพหยุดเดิน ก่อนยืนนิ่งอยู่กับที่ ขมวดคิ้วครุ่นคิด
ทั้งหน้า หลัง ซ้าย ขวา ล้วนมีกองทัพซีเซี่ย วงล้อมนี้กว้างใหญ่นัก แต่หากต้องการฝ่าวงล้อมของชาวซีเซี่ย ก็ต้องหาจุดที่อ่อนแอที่สุดให้พบ
กองทัพของตนยามนี้ไม่มีกระสุนเหลือแล้ว วิธีสู้รบที่ยังเหลืออยู่มีเพียงใช้ทหารม้าศึกพุ่งทะลวงแนวข้าศึก