ทหารกล้าในสมรภูมิรบ

ตอนที่ 338 เคล็ดวิชาคงกระพันต่อคมดาบและคมหอก

8 นาที· 1.8K คำ

เช่นนี้ทั้งสองฝ่ายก็สามารถใช้ตั๋วเงินหมุนเวียนได้ พ่อค้าที่เดินทางไปมาค้าขายจะได้ไม่ต้องลำบากขนเงินติดตัว

แน่นอนว่า หลินเฟิงทำได้เพียงกับสองแห่งนี้เท่านั้น เมืองใหญ่แห่งอื่นยังไม่อาจดำเนินการเช่นนี้ได้

ข่าวการเปิดกิจการของกิจการเงินชิงเฟิงแพร่ไปถึงเมืองหลวงประจำแคว้น

ผู้คนมากมายไม่เชื่อข่าวนี้ แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยมีโรงรับฝากเงินแห่งใดที่ไม่เพียงไม่เก็บค่าดูแลเงิน แถมยังจ่ายดอกเบี้ยให้อีกด้วย

เถ้าแก่ของโรงรับฝากเงินแห่งนี้เสียสติไปแล้วหรือ?

หรือว่านี่เป็นกับดักขนาดใหญ่?

พ่อค้าเศรษฐีและเจ้าที่ดินในเมืองหลวงประจำแคว้นต่างถกเถียงกันอื้ออึง แลกเปลี่ยนความคิดเห็นของตน

สิ่งที่ซูเฉียนใส่ใจมิใช่โรงรับฝากเงิน เขาคิดว่าปล่อยเวลาล่วงเลยมานานพอแล้ว กองทัพผ้าโพกหัวดำฟื้นฟูสภาพจนเกือบพร้อมแล้ว

ถึงเวลาเคลื่อนทัพยึดเมืองอำเภอหลายแห่งกลับคืนมา รวมถึงเว่ยหยวน

เขาให้คนไปเชิญเสิ่นจงอิงมาหารือเรื่องนี้ ทั้งสองเห็นพ้องกันในทันที

เพราะกองทัพผ้าโพกหัวดำส่วนใหญ่รบอยู่ในแผ่นดินชั้นใน เพิ่งมาถึงเจิ้นซี จึงยังไม่คุ้นชินกับภูมิอากาศและสภาพแวดล้อมที่นี่

อีกทั้งพวกเขามีทหารม้าไม่มาก ส่วนใหญ่เน้นรบด้วยทหารราบและการตีเมือง

บนแผ่นดินอันกว้างใหญ่เช่นนี้ หากปราศจากทหารม้า ทั้งความเร็วในการเคลื่อนพลและอานุภาพในการบุกทะลวงย่อมด้อยลงอย่างยิ่ง

ดังนั้นตลอดเวลากว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เสิ่นจงอิงจึงเร่งรวบรวมม้าศึกจากทั่วสารทิศ พร้อมฝึกทักษะขี่ม้ายิงธนูให้เหล่าทหาร

เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ในยามนี้ การเตรียมกำลังเป็นไปด้วยดี พวกเขาสามารถยกทัพเข้าปะทะกับกองทัพชิงสุ่ยของหลินเฟิงได้แล้ว

หลายวันมานี้ ฉุยย่งเอาแต่เก็บตัวอยู่ในเมืองหลวงประจำแคว้น ส่งคนออกไปสืบข่าวฉุยอิ๋งทั่วทุกสารทิศ

ในใจเขาไม่มีความคิดจะทำศึกกับหลินเฟิงอีกแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป