เฉียนตัวกุ้ยกับจี้จ้งเหลียนก็ไม่อาจรอดพ้นไปได้ ทั้งสองถูกใส่กุญแจมือไปพร้อมกัน
จี้จ้งเหลียนถูกแทงสองแผล แม้ไม่ถึงแก่ชีวิต ทว่าร่างกายอ่อนแรง ความฮึกเหิมมอดดับลง
เขาไม่ขัดขืน เพียงปล่อยมือแนบลำตัว ให้มือปราบใส่กุญแจมือแต่โดยดี
ศพสามร่างกับชายฉกรรจ์บาดเจ็บอีกเจ็ดแปดคนก็ถูกหามออกไปเช่นกัน
พวกเขาทั้งหมดถูกคุมขังไว้ในคุกหลวง
เฉียนตัวกุ้ยกับจี้จ้งเหลียนถูกแยกขังเดี่ยว มิใช่ห้องขังที่กั้นด้วยซี่ไม้กลม หากเป็นคุกปิดทึบซึ่งก่อขึ้นจากหินก้อนใหญ่ทั้งสี่ด้าน
ขณะเดียวกัน หน่วยองครักษ์ห้าร้อยนายของหลินเฟิงก็แบ่งออกเป็นสองกลุ่ม
กลุ่มหนึ่งติดตามมือปราบจากที่ว่าการ บุกเข้าไปตรวจค้นบ้านของเฉียนตัวกุ้ยกับจี้จ้งเหลียนอย่างรวดเร็ว
นอกจวนใหญ่โตทั้งสองหลัง มีกองทัพชิงสุ่ยกว่าพันนายล้อมเอาไว้
ข่าวเหล่านี้แพร่ไปถึงมือหวังอวี้เซิงอย่างรวดเร็ว
มือที่เขายกถ้วยชาขึ้นมาถือ ซึ่งปกติมั่นคงหนักแน่น กลับเริ่มสั่นระริก
น้ำชาในถ้วยกระเพื่อมเป็นวงแล้ววงเล่า
หรือหลินเฟิงจะไม่กลัวว่าตนมีศิษย์และขุนนางเก่ากระจายอยู่ทั่วหล้า?
ในราชสำนักต้าจงก็มีคนของเขา อีกทั้งยังมีพรรคพวกใกล้ชิดอยู่ใต้บัญชาอ๋องฝู
หลินเฟิงกล้าฝ่าฝืนมติมหาชนจริงหรือ?
หวังอวี้เซิงพลันรู้สึกประหนึ่งบัณฑิตพบกองทหาร มีเหตุผลก็ไม่อาจอธิบายให้เข้าใจได้
เงินก็ส่งให้แล้ว อีกฝ่ายก็รับไปแล้ว เหตุใดจู่ ๆ จึงกลายเป็นเช่นนี้?
หวังอวี้เซิงคิดว่าตนมีปัญญาเหนือคน ทว่ายามนี้กลับสับสนงุนงงไปชั่วขณะ
หลินเฟิงเองก็กำลังเสี่ยงเดิมพัน เขาเดิมพันว่าตระกูลใหญ่ทั้งสามนี้ต้องมีความเกี่ยวข้องกับสมาคมผ้าโพกหัวดำ