ทางตะวันออกของเมืองฝูหนิง ห่างออกไปกว่า 700 ลี้ คือเมืองกานชิ่ง ซึ่งเป็นเมืองประจำแคว้นที่โจรสลัดยึดครองไว้ตั้งแต่ช่วงแรก
ทว่า กองกำลังที่อัตสึมิ อากิยามะนำออกจากประตูทิศใต้ของเมืองฝูหนิง มุ่งหน้าไปทางตะวันออก จำต้องผ่านถนนเลียบแม่น้ำจิ้นช่วงหนึ่ง
อัตสึมิ อากิยามะขี่ม้าอยู่กลางขบวน
ยามนี้นางได้รับรายงานแล้วว่า การระดมยิงปืนใหญ่และการโจมตีด้วยหน้าไม้ของกองทัพเจิ้นซีในครานี้ ทำให้ทหารบาดเจ็บล้มตายรวมกันกว่า 2,800 นาย
ในจำนวนนั้นยังมีผู้ถูกไฟคลอกตายไม่น้อย
อัตสึมิ อากิยามะถอนหายใจ จำนวนผู้บาดเจ็บล้มตายเช่นนี้ยังอยู่ในขอบเขตที่นางคาดการณ์ไว้
อย่างไรเสีย ลูกธนูขนปีกที่พุ่งเต็มฟ้าและเสียงระเบิดอันกึกก้องสะเทือนโสต ท่ามกลางภาพเหตุการณ์เช่นนี้ราวกับฟ้าถล่มดินทลาย หากกองกำลังของนางไม่ถูกฝังกลบไปทั้งกองก็นับว่าโชคดีแล้ว
นางมองเหล่าทหารใบหน้ามอมดำ เสื้อผ้าถูกไฟเผาจนเป็นรูพรุน สีหน้าหวาดผวาปนความโล่งใจอยู่หลายส่วน
อัตสึมิ อากิยามะขมวดคิ้วครุ่นคิด การที่กองทัพเจิ้นซีเปลี่ยนวิธีโจมตีอย่างกะทันหันในครานี้ แท้จริงแล้วมีจุดประสงค์ใด?
เพราะการเผชิญหน้ากันในที่โล่ง ฝ่ายตนถูกกองทัพเจิ้นซีปราบหน่วยลาดตระเวนไปไม่น้อย ทำให้ข่าวสารที่ได้รับไม่ทันการณ์
นี่เป็นข้อห้ามใหญ่หลวงในการทำศึก หากข่าวสารคลาดเคลื่อนหรือมาล่าช้า ย่อมต้องเสียเปรียบอย่างหนัก กระทั่งพ่ายศึกสิ้นชีวิตก็อาจเกิดขึ้นได้
ระหว่างที่นางกำลังครุ่นคิด หน่วยลาดตระเวนคนหนึ่งก็ควบม้าจากด้านหลังเข้ามา
“รายงานท่านแม่ทัพ กองทัพเจิ้นซีไล่ตามมาแล้ว”