ในสายตาพร่ามัวนั้น ดูคล้ายจะเป็นสตรีนางหนึ่ง
ได้ยินว่าผู้บัญชาการใหญ่ของพวกโจรสลัดทะเลเป็นสตรี ทั้งยังงดงามยิ่งนัก
หูจิ้นไฉนึกเสียดายอยู่บ้าง หากตนมีความสามารถเช่นพี่ใหญ่ คงนำทัพยึดพวกโจรสลัดทะเล จับสตรีนางนั้นมาให้เห็นกับตาว่างดงามเพียงใดได้
ขณะกำลังคิดฟุ้งซ่านอยู่ พลันรู้สึกว่าพื้นดินสั่นสะเทือน ก่อนเสียงระเบิดจะดังสนั่น ราวกับจะฉีกแก้วหูให้ขาด
หูจิ้นไฉเกือบเซล้ม ยังดีที่มีองครักษ์เข้ามาประคองไว้
“แม่งเอ๊ย จะเปิดฉากรบก็ไม่บอกข้าสักคำ”
ทุกคนได้แต่ยิ้มขื่น กระสุนนัดแรกทำเอาพวกเขาตกใจไม่น้อย
โดยเฉพาะอัตสึมิ อากิยามะที่ยังนั่งอยู่บนกำแพงเมือง นางเบิกตาคู่งามที่แม้ไม่ขึงขังก็ดูน่าเกรงขาม มองท้องฟ้าอย่างตะลึงงัน
พร้อมเสียงระเบิด จุดดำจุดหนึ่งคล้ายพุ่งผ่านกลางอากาศ ลอยลิ่วเข้าไปในเมืองจากที่ไกล
จุดดำนั้นยังไม่ทันลอยเข้าเมือง เสียงระเบิดก็ดังขึ้นอีกจากทั่วทุกทิศ กำแพงเมืองสั่นสะเทือนครืนครั่น จุดดำจำนวนมากพุ่งเข้าเมืองมาจากหลายทิศทาง
ในที่สุดจุดดำแรกก็ร่วงลงกลางกลุ่มอาคารในเมือง
ชั่วพริบตา เปลวไฟพวยพุ่งขึ้นพร้อมเศษไม้แตกกระจาย ปลิวว่อนกลางอากาศ
จุดดำกว่าสิบจุดทยอยร่วงลงในกลุ่มอาคารทั่วเมือง ระเบิดเศษซากกระจัดกระจายขึ้นมาเป็นหย่อม ๆ
ไม่นาน อาคารหลายแห่งก็เริ่มลุกไหม้ เปลวไฟลามไปตามอาคารไม้ อาศัยแรงลมยิ่งแผ่ขยายอย่างรวดเร็ว
อัตสึมิ อากิยามะรู้สึกว่าตนคำนวณพลาดไป ลืมไปว่าปืนใหญ่สามารถก่อเพลิงไหม้ได้
อาคารส่วนใหญ่ในเมืองเป็นสิ่งปลูกสร้างไม้ มีอาคารก่ออิฐก่อหินอยู่เพียงน้อยนิด เมื่อเกิดไฟขึ้นแล้ว จะไม่ลุกลามได้อย่างไร?
