สายฝนที่โหมกระหน่ำพร้อมลมแรงขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้อัตสึมิ อากิยามะเปียกโชกไปทั้งตัว เสื้อผ้าแนบเหนอะหนะติดกาย ชวนให้อึดอัดยิ่งนัก
นับแต่เข้ามาในเขตต้าจง นางไม่เคยตกอยู่ในสภาพน่าอนาถเช่นนี้มาก่อน
นางเคยได้ยินมานานแล้วว่ากองทัพเจิ้นซีของหลินเฟิงเกรียงไกรเพียงใด ทว่าตอนนั้นยังคิดว่าตระกูลอีกสามตระกูลเพียงหาข้ออ้างปัดความรับผิดชอบจากความพ่ายแพ้
ใครจะคิดว่าวันนี้นางเองก็พ่ายแพ้ยับเยินด้วยน้ำมือหลินเฟิง
ความแค้นนี้ต้องชำระ ตำแหน่งของอัตสึมิ อากิยามะจะสั่นคลอนเพราะความพ่ายแพ้ไม่ได้
อัตสึมิ อากิยามะนั่งอยู่บนหลังม้า มีทหารจูงม้าให้ นางจึงเดินโซเซมุ่งหน้าไปข้างหน้า
ทันใดนั้น ทหารนายหนึ่งก็วิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
“รายงานท่านแม่ทัพ ข้างหลังมีกองทหารไล่ตามมา”
อัตสึมิ อากิยามะใจสะท้าน อีกฝ่ายถึงกับยืนหยัดไล่ตามนางท่ามกลางสภาพอากาศเลวร้ายเช่นนี้ เป็นคนบ้าหรือไร?
ต้องแค้นนางเพียงใดถึงได้ไล่ตามไม่ลดละเช่นนี้?
เดิมทีอัตสึมิ อากิยามะคิดว่า ท่ามกลางสภาพแวดล้อมเช่นนี้ คงมีเพียงแม่ทัพบ้าระห่ำอย่างนางเท่านั้นที่ทำเรื่องเช่นนี้ได้
ไม่คิดเลยว่าหลินเฟิงจะยิ่งกว่านางเสียอีก
“สั่งทุกคนเร่งฝีเท้า เป้าหมายคือเมืองหลวงประจำเมืองกานชิ่ง”
ทหารโจรสลัดล้วนถูกกองทัพเจิ้นซีตีจนขวัญหนีดีฝ่อ ไม่ต้องเร่งเร้า เมื่อได้ยินว่ามีกองทหารไล่ตามมาจากด้านหลัง ต่างก็เร่งฝีเท้าหลบหนีโดยธรรมชาติ
ทุกคนรู้ดีว่าตราบใดที่เข้าไปในเมืองหลวงประจำเมืองกานชิ่งได้ ก็จะปลอดภัยไปชั่วคราว