บทที่ 1992 เกี่ยวพันกับผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
คุณชายฉู่ชะงักงัน “ที่แท้เจ้ารู้จักเขาหรือ เช่นนั้นยังจะกลัวอันใด ดูท่าคุณชายฉู่จะได้พบยอดฝีมือเข้าแล้ว วีรบุรุษท่านนี้มีนามว่าอย่างไร?”
“วีรบุรุษอะไรกัน ก็แค่คนในยุทธภพ หลินชวน สองท่านนี้คือหลินซานกับหลินซื่อ”
“อ้อ วีรบุรุษทั้งสามเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดหรือ?”
“ก็เกือบจะเป็นเช่นนั้น ไม่ทราบว่าคุณชายฉู่...”
“ฉู่เลี่ยง บัดนี้ประจำอยู่ที่เมืองติ้งหย่วนในกองทัพเจิ้นซี ดำรงตำแหน่งเซี่ยวเว่ย ชื่นชอบการคบหาวีรบุรุษในยุทธภพ ทั้งยังโปรดการขี่ม้ายิงธนูและวรยุทธ์ มาเถิด คุณชายฉู่ขอคารวะพวกท่านทั้งสามด้วยจอกหนึ่ง”
หลินซานกับหลินซื่อรีบยกจอกสุราขึ้นเช่นกัน แล้วชนกับฉู่เลี่ยง ก่อนเงยหน้าดื่มจนหมด
“พี่หลินทั้งสาม จะมุ่งหน้าไปที่ใดหรือ?”
“นครหลวง ผ่านเมืองติ้งหย่วน”
ฉู่เลี่ยงดื่มรวดเดียวสามจอก ใบหน้าแดงเรื่อ เขาลดเสียงลงกล่าวว่า
“พี่น้องทั้งสาม ได้ยินว่านครหลวงยามนี้ไม่ค่อยสงบ พึงระวังตัวไว้จะดีกว่า”
หลินเฟิงชะงัก “อ้อ เหตุใดแม่ทัพฉู่จึงกล่าวเช่นนั้น?”
“มีบางเรื่องไม่สะดวกจะกล่าวมาก สรุปคือคุณชายฉู่ไม่มีวันหลอกพวกท่าน หากพี่น้องทั้งสามมุ่งหวังจะท่องยุทธภพ มิสู้พักอยู่ในเมืองติ้งหย่วนสักระยะ มีข้า ฉู่เลี่ยง อยู่ที่นี่ รับรองว่าจะไม่ให้พวกท่านต้องเสียเปรียบ”
ฉู่เลี่ยงตบอกตนเองอย่างมั่นอกมั่นใจ
“ไม่ปิดบังพวกท่าน ข้า ฉู่เลี่ยง ในกองทัพเจิ้นซีแห่งเมืองติ้งหย่วน เป็นผู้มีอำนาจเด็ดขาด รองจากคนเพียงคนเดียว แต่อยู่เหนือคนนับหมื่น พี่น้องทั้งหลายวางใจได้ หากคิดจะท่องยุทธภพก็เอ่ยนามฉู่เลี่ยงของข้า หากอยากเข้ากองทัพสร้างผลงานทางทหาร ก็หาใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้”