เพราะผู้อาวุโสใบหน้ายาวซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ฝั่งตรงข้าม คืออารากิ มาซาชิเงะ ผู้อาวุโสแห่งสำนักฮารุยามะไอกิมง ผู้มีฝีมือสูงส่งที่สุดในบรรดาสำนักเร้นกายทั่วต้าเหอ
ศิษย์สายในสองคนของสำนักเหอฉีติดตามโทโยโทมิ เท็งโค ทูตพิเศษของจักรพรรดิ ไปยังต้าจง กระทั่งบัดนี้ก็ยังไม่กลับมา
วันนี้ ศพของโทโยโทมิ เท็งโคถูกส่งกลับมาแล้ว ทว่าศิษย์สายในทั้งสองของสำนักเหอฉีกลับยังคงไร้ร่องรอย
อารากิ มาซาชิเงะจึงลงจากเขามาสอบถามความผิดด้วยตนเอง
ในครานั้นได้กล่าวกันไว้อย่างชัดเจนว่า ศิษย์สายในทั้งสองของสำนักเหอฉีติดตามไปยังต้าจงเพื่อคุ้มครองโทโยโทมิ เท็งโค
บัดนี้ โทโยโทมิ เท็งโคสิ้นชีพแล้ว
ตามกฎของสำนัก เมื่อผู้ที่ได้รับการคุ้มครองถูกผู้อื่นสังหาร ผู้พิทักษ์อย่างศิษย์สำนักเหอฉีทั้งสองก็คงเคราะห์ร้ายมากกว่าเคราะห์ดี
เบื้องล่างที่นั่งของจักรพรรดิบุเรตสึยังมีชายชรานั่งอยู่อีกคน เขานั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ท่าทางง่วงงุน จิตใจอ่อนล้าไร้เรี่ยวแรง
ชายชราผู้นี้คือโทโยโทมิ มิกิว ปู่ของโทโยโทมิ เท็งโค เขามีอายุเกิน 80 ปีแล้ว แม้ร่างกายแทบไม่อาจประคองตัว แต่ด้วยเป็นห่วงหลานชายคนโต จึงให้คนหามมายังวังหลวงเพื่อเข้าเฝ้าจักรพรรดิด้วยตนเอง
เจตนาของเขาคาดเดาได้ไม่ยาก
นอกประตูตำหนักที่พวกเขาอยู่ ซาโนะ เฮียวเอะถูกมัดแน่นทั้งตัว คุกเข่าคว่ำหน้าอยู่ในลาน รอรับคำตัดสินจากจักรพรรดิ
แม้เขาจะให้การตามความจริงถึงสาเหตุการตายของโทโยโทมิ เท็งโคแล้ว แต่ก็รู้ดีว่าแม้ความตายของอีกฝ่ายจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับตนมากนัก เขาก็ยากจะรอดพ้นโทษตาย
อารากิ มาซาชิเงะมีสีหน้าเคร่งขรึม ปากพึมพำทวนชื่อหนึ่งซ้ำไปซ้ำมา
“ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งต้าจง...หลินเฟิง...หลินเฟิง...ผู้บำเพ็ญตน”