“ไม่เป็นไร จับตัวผู้เผยแผ่ธรรมของโจรผ้าโพกหัวดำผู้นี้ไว้”
ซีเหนียงพยายามผ่อนน้ำเสียงลง
นางเป็นคนเย็นชา ทหารในกองทัพจึงหวาดกลัวนางอยู่เสมอ
หลี่ซินเหยียนหันกลับมากวักมือ “ทางนี้ จับตัวคนผู้นี้ไว้”
ทหารหลายคนที่ติดตามนางมาเบียดเข้าไปในห้องทันที แล้วพุ่งเข้าใส่ชายชุดดำซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่
ชายชุดดำยังคงนิ่งไม่ไหวติง รอจนทหารพุ่งมาถึงตรงหน้า ร่างจึงขยับเพียงเล็กน้อย
เงาร่างสีดำวูบผ่านช่องว่างระหว่างทหาร พริบตาเดียวก็มาถึงเบื้องหน้าหลี่ซินเหยียน
ซีเหนียงตวาดเสียงดัง “ระวัง!”
ขณะร้องเตือน ซีเหนียงก็โถมตัวเข้าขวางหลี่ซินเหยียน พลางสะบัดกรรไกรในมือออกไป
วิธีต่อสู้ของนางแตกต่างจากผู้อื่น
นางไม่คิดป้องกันตัวเลย ในใจมีเพียงการโจมตี
อีกทั้งยังมุ่งหมายให้ฝ่ายตรงข้ามหมดทางต่อต้าน
หมัดของชายชุดดำรวดเร็วปานสายฟ้า กระแทกเข้ากลางอกซีเหนียงพอดี
พละกำลังมหาศาลซัดซีเหนียงจนเซถอยไปชนหลี่ซินเหยียนด้านหลัง ทั้งสองล้มกลิ้งลงพร้อมกัน
หลี่ซินเหยียนยังนอนอยู่บนพื้น ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด
แต่ซีเหนียงพลิกตัวลุกขึ้นแล้ว พุ่งเข้าใส่ชายชุดดำ
นางมีความรู้สึกเจ็บปวดน้อยมาก ถูกโจมตีเข้าร่างก็ราวกับไม่รู้สึกอะไร
อย่าว่าแต่ถูกชกเพียงหมัดเดียว ต่อให้ถูกแทงด้วยมีด นางก็ยังสู้จนกว่าจะสิ้นใจ
ชายชุดดำชกซีเหนียงถูก ตั้งใจฉวยโอกาสพุ่งออกไปทางประตูห้อง
ใครจะรู้ว่าซีเหนียงพลิกตัวมาขวางเส้นทางของเขาไว้พอดี
ชายชุดดำยกเท้าเตะเข้าร่างซีเหนียง ส่งนางกระเด็นไปไกล
เพียงชั่วขณะที่ถูกถ่วงเวลา ทหารคนอื่นก็พุ่งเข้ามาแล้ว
ขณะที่ชายชุดดำซัดทหารหลายคนจนถอยกรูด ซีเหนียงก็พุ่งเข้ามาขวางตรงหน้าอีกครั้ง