เซวะ โอกาวะที่กำลังวิ่งอยู่ชะงักฝีเท้าด้วยความตื่นตะลึง ก่อนบิดกายมองไปทางประตูเมืองทิศใต้
บริเวณประตูเมืองทิศใต้บัดนี้เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นสู่ฟ้า เสียงระเบิดดังสนั่นต่อเนื่องเป็นระลอก
หัวใจของเซวะ โอกาวะจมวูบ ประตูเมืองทิศใต้ถูกปิดกั้นไว้เพียงครึ่งเดียว หากปืนใหญ่ของกองทัพเจิ้นซียิงถล่มอย่างหนัก ก็มีโอกาสสูงที่จะระเบิดช่องทางผ่านตรงอุโมงค์ประตูเมืองได้
“คนมา! ระดมกำลังหนึ่งพันนาย ไปรวมพลที่ประตูทิศใต้เดี๋ยวนี้”
รองแม่ทัพรีบหันไปตามหาหัวหน้าหน่วยต่าง ๆ เพื่อรวบรวมกำลังพล
เซวะ โอกาวะไม่รอให้กองกำลังรวมตัวกัน เขานำหน่วยองครักษ์มุ่งหน้าไปยังประตูเมืองทิศใต้ด้วยตนเองแล้ว
เสียงปืนใหญ่คำรามใกล้เข้ามาทุกที
พื้นดินสั่นสะเทือน หัวใจผู้คนก็สั่นไหวตาม
ภายในอุโมงค์ประตูเมืองทิศใต้ ประตูไม้หนาหนักถูกเพลิงเผาไหม้ และถูกระเบิดจนแตกไปครึ่งบาน
เดิมทีมีโจรสลัดห้าร้อยนายเฝ้าประตูเมืองทิศใต้ ทว่าเสียงระเบิดทำให้ทหารทั้งหมดไปรวมตัวกันอยู่บนกำแพงเมือง
ประวัติศาสตร์หวนซ้ำอีกครั้ง จู่ ๆ ฝนระเบิดก็โปรยลงมาจากท้องฟ้า
ทหารโจรสลัดต่างกุมศีรษะวิ่งหนีกระเจิดกระเจิง ไม่มีผู้ใดสนใจผู้ใด
นี่เป็นภัยพิบัติจากฟากฟ้า มิใช่ความผิดของผู้ใดในสนามรบ ไม่มีใครคิดเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อขวางระเบิดที่กำลังปะทุ
บอลลูนลมร้อนที่ลอยอยู่กลางอากาศลำนี้ บินผ่านประตูทิศใต้ไปแล้วก็ยังมุ่งหน้าต่อ
พวกเขากดระดับความสูงให้ต่ำกว่าสิบห้าจั้ง มุ่งเน้นการทิ้งระเบิดให้แม่นยำ
จ้าวซั่วประเมินว่า ท่ามกลางการระเบิด กองกำลังโจรสลัดย่อมตกอยู่ในความโกลาหล ยากจะจัดขบวนโจมตีพวกเขาในราตรีมืดมิดเช่นนี้
ดังนั้นเขาจึงเสี่ยงลดระดับบอลลูนลมร้อนลง เพื่อทิ้งระเบิดใส่ทหารโจรสลัดในเมืองให้แม่นยำยิ่งขึ้น