หลินเฟิงเห็นชอบกับท่าทีในการบำเพ็ญของคนเหล่านี้อยู่ไม่น้อย ผู้บำเพ็ญตนขั้นสูงกลุ่มนี้ต่างมุ่งมั่นก้าวหน้า แสวงหามรรคาอันยิ่งใหญ่ จิตใจบริสุทธิ์ยิ่งนัก
ไม่ว่าจะเป็นความละโมบ หรือการกระทำที่ผิดแผกจากกฎของสำนักเร้นกาย ทุกสิ่งล้วนเป็นไปเพื่อก้าวข้ามบันไดชั้นนั้นที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้
เมื่อเห็นเงาร่างของจี๋เฟิงสิงลับหายเข้าไปในป่าทึบ หลินเฟิงก็หันกายมุ่งหน้าไปยังเมืองจิงหนาน
หนทางของเขากับคนเหล่านั้นแตกต่างกัน ย่อมยังมีธุระสำคัญต้องจัดการ
การเดินทางครั้งนี้ของจี๋เฟิงสิง เกรงว่าคงมิใช่เพียงวันสองวันจะกลับออกมาได้
โดยเฉพาะผู้บำเพ็ญตนขั้นสูงเช่นพวกเขา แค่เกิดความเข้าใจขึ้นมาครั้งหนึ่ง ก็อาจเก็บตัวอยู่ได้ปีสองปี หรืออาจนานกว่านั้น
หลินเฟิงเข้าเมืองจิงหนานแล้วตรงไปยังกองบัญชาการทหารประจำการของฉุยอิ๋ง
ในที่สุดก็ได้อาบน้ำร้อน เปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดสดชื่น และกินอาหารร้อน ๆ เสียที
แม้จะรู้สึกปลอดโปร่งสดชื่น แต่สิ่งที่ตามมากลับเป็นรายงานและจดหมายกองโต
ข่าวที่หลินเฟิงกลับมาถึงเมืองจิงหนานถูกส่งออกไปผ่านทหารม้าสอดแนม
รายงานจำนวนมากจึงทยอยส่งมารวมกันที่เมืองจิงหนาน
เพียงสองวัน หลินเฟิงก็จัดการเอกสารราชการและรายงานจำนวนมาก
สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือโจรสลัดมีความคืบหน้าในการเจาะแนวป้องกันของทัพหลวงต้าเจิ้งอย่างก้าวกระโดด เพียงไม่กี่วัน กำลังพลเกือบหนึ่งหมื่นนายของโจรสลัดก็บุกมาถึงนอกเมืองรักษาการณ์ของนครหลวงต้าเจิ้งแล้ว
หลินเฟิงขมวดคิ้วมองรายงานศึกในมือ พลันรู้สึกไม่เข้าใจอยู่บ้าง
“เหตุใดการผนึกกำลังของจ้าวเจียนกับลั่วอวิ๋นเฟย จึงทำให้โจรสลัดตีจนอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้?”