เหล่าคนแจวเรือจำต้องทิ้งเครื่องมือทำมาหากินของตน แล้วกระโดดลงแม่น้ำ
ครานี้ยิ่งน่าอเนจอนาถหนักกว่าเดิม เรือเล็กหลายสิบลำถูกเรือรบสองลำชนจนแตกเป็นเสี่ยง
เรือจำนวนไม่น้อยยังได้รับความเสียหายในระดับต่างกัน
ไม่ว่าจะเป็นวัสดุหรือกรรมวิธีการสร้าง เรือรบที่หลินเฟิงสร้างขึ้นล้วนเหนือกว่าเรือเล็กเหล่านี้มากนัก
เรือไม้ลำเล็กถูกชนจนแตกเป็นเสี่ยง ทว่าเรือรบทั้งสองลำกลับไม่เสียหายแม้แต่น้อย แล่นเอื่อยผ่านผิวน้ำ ก่อนหายลับไปในระยะไกล
หัวหน้าสมาคมขนส่งทางน้ำตะลึงงัน
ข่มขวัญอีกฝ่ายไม่สำเร็จ จะลงมือสู้ก็ทำไม่ได้
ดูจากสถานการณ์แล้ว เรือรบสองลำนั้นคงย้อนกลับมาอีก
หัวหน้าสมาคมขนส่งทางน้ำกวาดตามองไปรอบด้าน พลันเห็นเรือเจิ้นซีหมายเลขสองจอดอยู่ริมฝั่ง
เรือเหล่านี้ล้วนเป็นของกองทัพเจิ้นซี เรือใหญ่เช่นนี้ย่อมเป็นเรือชั้นผู้บังคับบัญชาของเรือสองลำนั้น หากไปขอความเป็นธรรมจากพวกเขาก็น่าจะได้กระมัง
หัวหน้าสมาคมขนส่งทางน้ำเรียกพวกพ้องให้พายเรือมุ่งหน้าไปยังเรือเจิ้นซีหมายเลขสอง
ใครจะรู้ว่าพวกเขายังไม่ทันเข้าใกล้ ก็เห็นคนบนเรือลำใหญ่ยืนอยู่ที่หัวเรือ ตะโกนเสียงดังขึ้นมา
“เรือทหาร ห้ามเข้าใกล้! จงถอยห่างจากที่นี่ ขอย้ำ จงถอยห่างจากที่นี่!”
คนแจวเรือเหล่านั้นต่างหันไปมองหัวหน้าสมาคมขนส่งทางน้ำ
“เฮ้! พวกเจ้าชนเรือของพวกเราพัง ยังจะมีเหตุผลกันอยู่หรือไม่...”
คนแจวเรือเริ่มตะโกนตอบเช่นกัน
“ใช่แล้ว พวกเจ้าต้องชดใช้ค่าเรือให้พวกเรา เครื่องมือทำมาหากินหายไปแล้ว พวกเจ้าจะเลี้ยงข้าวพวกเราหรือไร!”
“ต้องชดใช้ค่าเรือ ไม่ว่าที่ใดเหตุผลนี้ก็ฟังขึ้นทั้งนั้น!”