จ้าวเจียนยังคงวิตกกังวล “พูดง่ายแต่ทำยาก กลยุทธ์เหล่านี้พวกเราล้วนลองใช้มาแล้ว ผลกลับไม่มาก ซ้ำยังสูญเสียกำลังพลอย่างหนัก โจรสลัดว่ายน้ำเก่ง เชี่ยวชาญการรบทางน้ำ แล้วจะเอาชนะจุดนี้ได้อย่างไร?”
ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา พลันตกอยู่ในความเงียบ
เมื่อมองค่ายทหารโจรสลัดใต้กำแพงเมือง ก็ยังเห็นกระโจมทหารตั้งเรียงราย แม้จะลดน้อยลงบ้าง ทว่าก็ไม่ได้ทำให้ความได้เปรียบในสนามรบเบื้องหน้าสั่นคลอน
จ้าวเจียนตบเชิงเทินอย่างแรง
“แม้ภายหน้าพวกเราย่อมต้องทำศึกกับกองทัพเจิ้นซี แต่กลยุทธ์ของพวกเขาก็ยังพอให้หยิบยืมได้ ให้คนไปสืบความเป็นมาของพวกเขาให้กระจ่าง แล้วนำมาใช้รับมือโจรสลัด ขับไล่โจรสลัดออกจากดินแดนต้าเจิ้งเสียก่อน”
ทุกคนได้ฟังถ้อยคำฮึกเหิมของเขา ก็พลันประสานมือคำนับพร้อมกัน รับคำเป็นเสียงเดียว
ภายในเมืองฝูหนิง หลินเฟิงเดิมคิดฉวยชัยขยายผล ยกกองทัพเจิ้นซีขึ้นเหนือ รุกประชิดเมืองฉวีโจวและเมืองหย่งหนิงซึ่งโจรสลัดยึดครองอยู่
ใครจะรู้ว่า ขณะกำลังเตรียมแผนการรบ ความคิดกลับถูกกระบี่หักขัดจังหวะ
บัดนี้กระบี่หักดูดซับพลังชีวิตจากผู้บำเพ็ญตนมาหลายครั้ง โดยไม่ถ่ายทอดกลับให้หลินเฟิง ทำให้ตัวมันฟื้นฟูขึ้นบ้าง อีกทั้งขอบเขตการรับรู้ยังขยายกว้างกว่าเดิมไม่น้อย
จากแรงสั่นไหวของกระบี่หัก หลินเฟิงรู้ว่าผู้บำเพ็ญตนที่เข้ามาใกล้คราวนี้มีระดับสูง จะมองข้ามมิได้
หลินเฟิงวางแท่งถ่านที่ใช้วาดแผนที่ลง ก่อนถอนใจ
เผยชีอินรีบถาม “ท่านอ๋อง เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
“พรุ่งนี้เจ้าไปหารือกับเหล่าหู ว่าจะเคลื่อนทัพขึ้นเหนืออย่างไร พยายามยึดเมืองฉวีโจวกับเมืองหย่งหนิงให้ได้ ข้าต้องออกไปจัดการธุระสักเรื่อง”
“ต้องให้คนคุ้มกันติดตามไปด้วยหรือไม่?”