เมื่อได้ยินว่ามีเรือโจรสลัดปรากฏตัว เฉียวจวี้ซานก็คิดว่า ในเมื่อเมืองรักษาการณ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือโจมตีไม่ได้ การขนส่งทางลำน้ำของโจรสลัดย่อมโจมตีได้เป็นแน่
ขอเพียงซุ่มกองกำลังไว้ใกล้ลำน้ำ ก็ต้องสังหารโจรสลัดที่คิดข้ามแม่น้ำได้อย่างแน่นอน
“คนมานี่ ถ่ายทอดคำสั่งของข้า ทุกคนไปซุ่มอยู่ห่างจากฝั่งตะวันตกของลำน้ำห้าลี้ รอเรือหลวงของโจรสลัดเข้าเทียบท่า”
แม้เขาจะยินดี แต่ก็หาได้เสียสติไม่
เรือรบของโจรสลัดล้วนติดตั้งปืนใหญ่ ระยะยิงราวสี่ลี้ กองกำลังของตนจึงเข้าใกล้เกินไปไม่ได้
ทหารม้าศึกหนึ่งพันนายทิ้งม้าไว้ทันที ก่อนเดินเท้ามุ่งไปยังฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจิ่วเซิ่งชวน
หมู่ปืนกลหนักลากรถตามไปด้วย คอยตามหลังทัพใหญ่ไม่ห่าง
พวกเขาอยู่ไม่ไกลจากฝั่งแม่น้ำ ระยะทางเพียงหกถึงเจ็ดลี้ หลังเร่งเดินทางอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดก็มาถึงจุดซุ่มก่อนเวลา
พวกเขาซุ่มอยู่ห่างจากท่าเรือข้ามฟากฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจิ่วเซิ่งชวนกว่าห้าลี้
ผ่านไปเพียงสองเค่อ เรือโจรสลัดสามลำก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเฉียวจวี้ซานจากระยะไกล
เป็นดังที่คาดไว้ ในบรรดาเรือทั้งสาม มีสองลำเป็นเรือรบ แล่นนำหน้าและรั้งท้าย คุ้มกันเรือหลวงที่อยู่ตรงกลาง เรือหลวงไม่เพียงกว้างใหญ่ หากยังประดับตกแต่งหรูหรา เห็นได้ชัดว่าขุนนางที่โดยสารมามีตำแหน่งไม่ต่ำ
เฉียวจวี้ซานตื่นเต้นขึ้นมา ขอเพียงพวกเขาขึ้นฝั่ง ชีวิตก็จะตกอยู่ในกำมือของตน
“ให้ทหารม้าสอดแนมจับตาความเคลื่อนไหวของพวกเขาอย่างใกล้ชิด ทั้งจำนวนคนและอาวุธที่ติดตัวมา”