เฉียวจวี้ซานถือทวนยาว ก้าวตามกลุ่มเหมียวฉางเฟิงที่กำลังมุ่งหน้าไปยังประตูเมืองอย่างรวดเร็ว
บนถนนมีทหารโจรสลัดลาดตระเวนอยู่ พอเห็นคนกลุ่มหนึ่งถืออาวุธวิ่งวุ่นวาย ก็รีบเข้ามาขวาง
ใครจะรู้ว่ายังไม่ทันได้เอ่ยปาก ก็เห็นชายร่างสูงใหญ่กำยำกวัดแกว่งทวนยาวในมือ ปลายทวนอันคมกริบไล่กรีดผ่านลำคอของทหารโจรสลัดทีละคน
ทหารโจรสลัดสิบกว่าคนถูกแทงล้มลงกับพื้นในชั่วพริบตา
เหล่าองครักษ์คุ้มกันเหมียวฉางเฟิงกับเฟิงหลี่ มุ่งหน้าไปยังประตูเมืองอย่างรวดเร็ว
ทหารโจรสลัดหลายคนซึ่งซ่อนตัวอยู่ในเงามืดส่งสัญญาณเตือนทันที เสียงหวีดแหลมดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า
ทั่วทั้งเมืองฟู่อันพลันตื่นตระหนก
ส่วนหลินเฟิงหลบการโจมตีของชายชราได้ แล้วทะยานข้ามหลังคาซ้อนกันหลายชั้น มุ่งหน้าออกไปอย่างรวดเร็ว
ชายชราตามติดอยู่เบื้องหลัง
หลินเฟิงไม่ได้มุ่งออกนอกเมือง หากวิ่งวนไปตามอาคารต่าง ๆ
ชายชราผู้เป็นผู้บำเพ็ญตนรู้สึกฉงน ตั้งแต่เริ่มลงมือก็มีความรู้สึกประหลาด ชายหนุ่มผู้นี้ไม่ธรรมดา
ร่างกายกลับทนรับการโจมตีของตนได้หลายครั้ง จนบัดนี้ยังวิ่งได้รวดเร็วถึงเพียงนี้
ตกลงปัญหาอยู่ตรงไหนกันแน่?
เมื่อเห็นหลินเฟิงถูกตนซ้อมจนสะบักสะบอม ชายชราก็คิดว่าการสังหารคนผู้นี้คงสำเร็จได้ด้วยการโจมตีครั้งถัดไป
เขาไล่ตามหลินเฟิงไม่ลดละ สาบานว่าจะสังหารคนผู้นี้ให้ได้
ขณะวิ่งวนไปตามสิ่งปลูกสร้าง หลินเฟิงก็แผ่ญาณออกไป ค้นหากลิ่นอายของโทกุงาวะ อิเอฮิระ
การโจมตีของชายชราไม่อาจทำให้เขาบาดเจ็บแม้แต่น้อย ปราณแท้อันหนาแน่นในร่างช่วยสกัดการโจมตีหลายครั้งของอีกฝ่ายไว้